نقش خوش بینی اموخته شده و استرس ادارک شده در پیش بینی و کنترل اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خوش بینی آموخته شده و استرس ادراک شده در پیش بینی و کنترل اختلال اضطراب اجتماعی در بین دانشجویان انجام شد. اختلال اضطراب اجتماعی به عنوان یکی از شایع ترین مشکلات روان شناختی در میان جوانان، به ویژه دانشجویان، می تواند عملکرد تحصیلی، اجتماعی و هیجانی آنان را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. در این راستا، درک نقش متغیرهای شناختی هیجانی مانند خوش بینی آموخته شده و ادراک فرد از استرس، می تواند به شناسایی عوامل محافظت کننده و خطرزا در بروز این اختلال کمک نماید. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل ۱۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه های کشور بود که به صورت نمونه گیری در دسترس از طریق فضای مجازی (شبکه های اجتماعی دانشجویی و فرم آنلاین) انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه خوش بینی آموخته شد، مقیاس استرس ادراک شده کوهن و پرسش نامه اضطراب اجتماعی لیبیویتز استفاده شد. داده ها با بهره گیری از روش های آماری همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان دادند که بین خوش بینی آموخته شده و اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معناداری وجود دارد و با افزایش سطح خوش بینی، میزان اضطراب اجتماعی کاهش می یابد. در مقابل، استرس ادراک شده با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معناداری داشت. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که هر دو متغیر خوش بینی آموخته شده و استرس ادراک شده توان پیش بینی معنادار اضطراب اجتماعی را دارند. در مجموع، یافته ها بر اهمیت تقویت خوش بینی شناختی و کاهش ادراک استرس به عنوان راهکارهایی موثر در پیشگیری و کنترل اختلال اضطراب اجتماعی در دانشجویان تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

خوش بینی آموخته شده ، استرس ادراک شده ، اضطراب اجتماعی ، دانشجویان ، پیش بینی و کنترل اختلالات روان شناختی