طرح یک مناقشه درباره سنجش شادمانی: ارزیابی مقایسه ای پرسشنامه های شادمانی آکسفورد و اسلامی بر اساس پیمایشی در میان دانشجویان

این پژوهش با هدف ارزیابی و مقایسه داده های دو پرسشنامه آکسفورد و اسلامی بر روی یک جامعه آماری واحد سعی کرده است گمانه هایی در خصوص اندازه گیری شادمانی و ایده هایی برای پژوهش های بعدی، پیش روی قرار دهد. چارچوب مفهومی پژوهش بر پایه دوگانه های تحلیلی هستی شناسی شادکامی که عبارتند از ابعاد "زیستی- روانی"/ "فرهنگی- تاریخی" (در بعد اثباتی) و "لذت گرا"/"سعادت گرا" (در بعد هنجاری) قرار گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان در حال تحصیل دانشگاه یزد در دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد است که از بین آنان نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر استخراج گردید. نتایج بررسی ها نشان داد نخست، ضریب همبستگی بین میانگین نمرات دو پرسشنامه مقداری معنادار و برابر ۶۸/۰ است و دوم، میانگین نمرات دانشجویان از پرسشنامه اسلامی (۷۶/۳ درطیف ۵-۱) به طور معناداری از میانگین نمرات آنها در شادمانی آکسفورد (۰۷/۳ درطیف ۵-۱) فاصله دارد و عددی نسبتا بزرگتر است. آزمون های دیگر نشان داد بین متغیرهای جنسیت، سن وسطح تحصیلات از یک سو و هر دو متغیر شادمانی آکسفورد واسلامی از سوی دیگر، هیچ رابطه معناداری وجود ندارد. در ادامه، مقایسه هایی راجع به درجه برانگیختگی و هیجانی بودن و همچنین درجه فردگرایی و جمع گرایی گویه های دوپرسشنامه انجام و در نهایت پیشنهادهایی برای پژوهش های بعدی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

شادمانی ، مقیاس شادمانی آکسفورد ، مقیاس شادمانی اسلامی ، رویکرد فرهنگی ، اندازه گیری شادمانی