روابط ساختاری میان شفقت به خود و تنظبم هیجان والدین با سلامت روان نوجوانان و میانجیگری هدفمندی زندگی

پژوهش حاضر با هدف تعیین روابط ساختاری میان شفقت به خود و تنظبم هیجان والدین با سلامت روان نوجوانان و میانجیگری هدفمندی زندگی انجام شد.جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانش‎ آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر اصفهان (۳۴۵۱ نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲) بودند که از میان آنان به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای ۴۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ(۱۹۷۲)، پرسشنامه تنظیم هیجانی گروس و جان (۲۰۰۳)، پرسشنامه شفقت خود نف و همکاران ( ۲۰۰۳)، پرسشنامه هدف در زندگی ماهولیک و کرامباف (PIL،۱۹۶۹ ) استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون از طریق برنامه نرم افزار SPSS-۲۸ و Amos-۲۵تحلیل شدند. مطابق نتایج فرضیه اصلی پژوهش به طور نسبی تایید شد.می توان نتیجه گرفت که میان سبکهای دلبستگی ،شفقت به خود و تنظیم هیجان والدین با سلامت روان نوجوانان رابطه وجود دارد. سطح معناداری برای متغیرهای شفقت به خود، تنظیم هیجان، دلبستگی ایمن و دلبستگی دوسوگرا کوچکتر از مقدار ۰۵/۰ است که نشان از پذیرش نقش میانجی هدفمندی نوجوانان در تاثیرگذاری متغیرهای شفقت به خود، تنظیم هیجان، بر سلامت روان نوجوانان است. می توان نتیجه گرفت که شفقت به خود و تنظبم هیجان والدین و هدفمندی زندگی می توانند سلامت روان نوجوانان پیش بینی کنند.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، ، سلامت روان ، شفقت به خود ، هدفمندی زندگی