بررسی رابطه نشخوار فکری و کمال گرایی با اضطراب در دانشجویان دانشگاه شاندیز شهر مشهد
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 170
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CASEP02_124
تاریخ نمایه سازی: 18 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
این پژوهش با هدف کاربردی و رویکرد توصیفی - همبستگی، به بررسی رابطه بین نشخوار فکری و ابعاد کمال گرایی با میزان اضطراب در دانشجویان دانشگاه شاندیز مشهد پرداخته است.جامعه آماری این تحقیق شامل تمام دانشجویان این دانشگاه در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بوده و حجم نمونه ۱۳۹ نفری با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شده است. برای گردآوری داده ها از ابزارهای معتبر شامل: پرسشنامه نشخوار فکری (باقری نژاد و همکاران، ۱۳۸۸)، مقیاس کمال گرایی چند بعدی فراست (FROST – MPS)، و پرسشنامه اضطراب بک (BAI) استفاده شده است. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، میانه، انحراف معیار) و برای آزمون فرضیات از آزمون همبستگی پیرسون در نرم افزارSPSS ۲۷ تحلیل شده اند.تایید فرضیه اصلی: نتایج به صورت قاطع، رابطه مثبت و معناداری بین نشخوار فکری و کمال گرایی با اضطراب در دانشجویان را تایید کردند. این بدین معناست که افزایش در هر یک از این دو متغیر، با افزایش اضطراب همراه است.تمامی مولفه های کمال گرایی شامل نگرانی و دغدغه، معیارهای شخصی سخت گیرانه، انتظارات والدینی، انتقادگرایی والدین و شک و تردید درباره اعمال، همبستگی مثبت و معناداری با اضطراب نشان دادند. این یافته ها بر نقش مخرب ابعاد منفی کمال گرایی در تشدید اضطراب تاکید دارند و با دیدگاه های شناختی-رفتاری همسو هستند.تنها مولفه ای که رابطه معناداری با اضطراب نداشت، نظم و سازمان دهی بود. این امر نشان می دهد که نظم به خودی خود یک ویژگی اضطراب زا نیست و می تواند بخشی از کمال گرایی سازگارانه (مثبت) باشد.پژوهش نشان داد که دانشجویان دانشگاه شاندیز درگیر چرخه های فکری تکراری (نشخوار فکری) و استانداردهای عملکردی منفی (کمال گرایی منفی) اضطراب بیشتری را تجربه می کنند. این نتایج لزوم طراحی مداخله های روان شناختی هدفمند برای کاهش نشخوار فکری و تعدیل ابعاد منفی کمال گرایی، به ویژه مواردی که تحت تاثیر فشارهای بیرونی (والدین) شکل گرفته اند، را برجسته می سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم رمضان پور
کارشناسی روانشناسی ،موسسه آموزش عالی غیرانتفایی غیردولتی شاندیز،مشهد،ایران
کامران پورمحمد قوچانی
دکتری تخصصی روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی،واحد بین المللی کیش،دانشگاه آزاد اسلامی،کیش،ایران.