بررسی رابطه بین سبک های یادگیری دانش آموزان و انگیزه تحصیلی آن ها

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان سبک های یادگیری دانش آموزان و انگیزه تحصیلی آن ها انجام شد. انگیزه تحصیلی از مهم ترین عوامل موثر بر عملکرد آموزشی است و سبک های یادگیری نیز به عنوان الگوهای ترجیحی پردازش و دریافت اطلاعات، می توانند نقش تعیین کننده ای در میزان مشارکت، تلاش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایفا کنند .با توجه به اینکه تفاوت های فردی در یادگیری می تواند تاثیر مستقیمی بر احساس توانمندی، علاقه و پایداری در فعالیت های درسی داشته باشد، شناسایی رابطه این دو متغیر برای معلمان، مشاوران و برنامه ریزان آموزشی اهمیت اساسی دارد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۲–۱۴۰۱ بود. نمونه گیری به روش خوشه ای چندمرحله ای و نمونه نهایی شامل ۳۸۰ دانش آموز بود. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سبک های یادگیری کولب و پرسشنامه انگیزه تحصیلی والرند بود. نتایج نشان داد که بین سبک یادگیری جذب کننده و انگیزه درونی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰.۳۸=r، p<۰.۰۱). همچنین سبک یادگیری همگرا بیشترین همبستگی را با انگیزه پیشرفت نشان داد، در حالی که سبک واگرا با انگیزه بیرونی رابطه ضعیف اما معنادار داشت. تحلیل رگرسیون نشان داد که سبک های یادگیری در مجموع توانستند ۲۷ درصد از واریانس انگیزه تحصیلی را تبیین کنند. یافته ها بیانگر آن است که توجه به ترجیحات یادگیری دانش آموزان می تواند موجب افزایش رغبت، پایداری و فعالیت تحصیلی آنان شود و طراحی مداخلات آموزشی مبتنی بر سبک یادگیری، راهبردی موثر در بهبود یادگیری و انگیزه است. بر اساس نتایج می توان پیشنهاد کرد که مدارس با ارائه محیط های یادگیری متنوع و انعطاف پذیر، فرصت های بیشتری برای هماهنگی بین سبک های یادگیری و روش های تدریس فراهم کنند. همچنین، معلمان لازم است در تعیین تکالیف، طراحی محتوا و استفاده از فناوری آموزشی به تنوع سبک های یادگیری توجه بیشتری داشته باشند تا مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، انگیزه تحصیلی ، یادگیری دانش آموز ، پیشرفت تحصیلی