پیش بینی قدرت ایگو بر اساس خودشفقتی وکمال گرایی در زنان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی قدرت ایگو بر اساس خودشفقتی و کمال گرایی در زنان شهراصفهان انجام گرفت. پژوهش از نظر هدف کاربردی است و روش آن توصیفی و از نوع همبستگی بوده جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ بود. روش نمونه گیری این پژوهش بصورت در دسترس بود .که طبق جدول مورگان ۳۸۴ نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای تحقیق شامل پرسشنامه خودشفقتی نف (۲۰۰۳)، مقیاس کمال گرایی چند بعدی تهران (بشارت،۱۳۸۶) و پرسشنامه قدرت ایگو(PIES) مارک استروم، سابینو، تورنر و برمن (۱۹۹۷) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با به کارگیری نرم افزار spss نسخه ۲۲ و برای پاسخ به فرضیه های پژوهش، از ضریب همبستگی پیرسون استفاده گردید. نتایج بر نقش محافظتی قوی خودشفقتی و نیز کمال گرایی سازگارانه (متمرکز بر استانداردهای فردی) به عنوان عامل تقویت کننده قدرت ایگو در زنان تاکید دارد. این یافته ها ارزش پرورش خودشفقتی و مدیریت کمال گرایی ناسازگار را در مداخلات بالینی و پیشگیری برای ارتقای تاب آوری روان شناختی نشان می دهند (۸۴/۸۳=F و ۰۰۱=P). این یافته ها ضمن هم راستایی با ادبیات نظری و پژوهشی پیشین، نشان می دهند که تقویت خودشفقتی، و مدیریت ابعاد ناسازگار کمال گرایی، می تواند از راهکارهای کلیدی در ارتقای قدرت ایگو و سلامت روانی زنان محسوب شود.

کلیدواژه ها:

خودشفقتی ، قدرت ایگو ، کمال گرایی