بررسی رابطه اعتماد به نفس با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول تحلیل نقش میانجی گر انگیزش و سبک های مقابله ای

دوران متوسطه اول، به ویژه برای دختران، دوره ای حساس و بحرانی از نظر تغییرات هویتی، جسمانی و اجتماعی است. این پژوهش با هدف بررسی رابطه میان اعتماد به نفس (SelfConfidence) و پیشرفت تحصیلی (Academic Achievement) در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول طراحی شده است. فرضیه اصلی پژوهش این است که اعتماد به نفس به عنوان یک ساختار روانیاجتماعی، تاثیر مثبت و معناداری بر پیشرفت تحصیلی دارد که این رابطه توسط متغیرهای میانجی گری مانند «انگیزش پیشرفت» و «سبک های مقابله ای» تسهیل می شود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مدل سازی معادلات ساختاری است. نتایج نشان می دهد که اعتماد به نفس نه تنها مستقیما بر نمرات درسی اثر می گذارد، بلکه با افزایش انگیزش درونی و کاهش اضطراب آزمون، مسیر موفقیت تحصیلی را هموار می سازد. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که در دختران، ابعاد اجتماعی و فیزیکی اعتماد به نفس نقش پررنگ تری نسبت به پسران ایفا می کنند. این مقاله راهکارهای مداخله ای برای مدارس، معلمان و والدین جهت تقویت اعتماد به نفس و ارتقای عملکرد تحصیلی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان دختر ، متوسطه اول ، انگیزش پیشرفت ، هویت جنسیتی