آدم های پشت وصله ها: روایت هایی از رنج فقر و عطش پذیرش اجتماعی (تحلیل سه داستان کوتاه از رسول پرویزی بر اساس نظریه داغ ننگ)

واکاوی ابعاد فقر در سه داستان کوتاه رسول پرویزی از منظر نظریه «داغ ننگ» اروینگ گافمن، با تمرکز بر مسئله اصلی چگونگی شکل گیری هویت های خدشه دارشده شخصیت ها و تبعات اجتماعی فقر انجام شده است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی، در پی پاسخ به این پرسش است که شخصیت های داستان ها چه راهبردهایی را برای مواجهه با داغ ننگ فقر (نظیر تمسخر، طردشدگی، و ناتوانی در مدیریت هویت اجتماعی) به کار می گیرند و این راهبردها چگونه بازتاب دهنده چالش های هویتی در بستر جامعه نویسنده است. یافته ها نشان می دهد فقر به مثابه داغی ننگین، خودانکاری منفی، پنهان کاری، و واکنش های تدافعی آمیخته به خشم را در شخصیت ها ایجاد می کند. هرچند شباهت هایی در ناتوانی شخصیت ها برای غلبه بر داغ ننگ وجود دارد، اما تفاوت در توانمندی های اجرایی آنها (مانند تلاش برای حفظ آبرو یا توسل به طنز تلخ) نشان دهنده لایه های پیچیده تری از تعامل فرد با ساختارهای اجتماعی است. هویت این شخصیت ها در فرایند کنش های اجتماعی (مانند قضاوت دیگران یا نابرابری های طبقاتی) بازتعریف می شود و فقر نه تنها به عنوان معضلی اقتصادی، بلکه به مثابه عاملی برای تخریب کرامت انسانی نقش ایفا می کند. نوآوری این پژوهش در تلفیق نقد ادبی با رویکرد جامعه شناختی گافمن است که امکان بررسی فقر در ادبیات داستانی ایران را از زاویه ای جدید فراهم می کند. نتیجه گیری تحقیق بر این امر تاکید دارد که پرویزی با بهره گیری از طنز و تصویرسازی های خلاقانه، نه تنها فقر مادی، بلکه فقر هویتی ناشی از داغ ننگ را به عنوان محصول ساختارهای ناعادلانه اجتماعی عصر خود به چالش می کشد.

کلیدواژه ها:

رسول پرویزی ، مجموعه داستان شلوارهای وصله دار ، فقر ، اروینگ گافمن ، داغ ننگ