مرور نقش سیاست های آموزشی بر مدیریت دانش و انگیزش شغلی معلمان مدارس

سیاست های آموزشی به عنوان مجموعه ای از قوانین، مقررات، برنامه ها و راهبردهای تدوین شده توسط نهادهای متولی آموزش، نقش تعیین کننده ای در شکل دهی به ساختار، فرایندها و پیامدهای نظام های آموزشی ایفا می کنند. این سیاست ها می توانند به طور مستقیم و غیرمستقیم بر مدیریت دانش (به عنوان فرایند خلق، ذخیره، اشتراک و به کارگیری دانش در مدارس) و انگیزش شغلی معلمان (به عنوان نیروی محرکه رفتار حرفه ای آنان) تاثیر بگذارند. پژوهش حاضر با هدف مرور نظام مند نقش سیاست های آموزشی بر مدیریت دانش و انگیزش شغلی معلمان مدارس انجام شده است. در این مقاله مروری، پس از تبیین مفاهیم کلیدی سیاست گذاری آموزشی، مدیریت دانش و انگیزش شغلی، مهم ترین سیاست های تاثیرگذار شامل سیاست های تمرکززدایی و استقلال مدارس، سیاست های ارزشیابی و نظارت آموزشی، سیاست های توسعه حرفه ای معلمان، سیاست های پاداش و ارتقا، سیاست های فناوری اطلاعات و زیرساخت های دیجیتال، و سیاست های مشارکت معلمان در تصمیم گیری ها مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های مرور نشان می دهد که سیاست های آموزشی از دو مسیر اصلی بر مدیریت دانش و انگیزش شغلی تاثیر می گذارند: مسیر اول از طریق فراهم سازی بسترها و زیرساخت های ساختاری (مانند زمان، منابع، فناوری و آیین نامه های تشویق اشتراک دانش) و مسیر دوم از طریق شکل دهی به فرهنگ مدرسه، جو سازمانی و احساس خودمختاری، شایستگی و ارتباط معلمان. همچنین مشخص شد که سیاست های کنترل محور و متمرکز معمولا اثر منفی بر انگیزش درونی و تمایل به اشتراک دانش معلمان دارند، در حالی که سیاست های حمایتی و مشارکت جو به تقویت هر دو سازه منجر می شوند. نتیجه گیری نهایی حاکی از آن است که طراحی سیاست های آموزشی اثربخش نیازمند توجه هم زمان به ابعاد فنی (زیرساخت ها و فناوری)، انسانی (انگیزه ها و نیازهای روان شناختی معلمان) و سازمانی (فرهنگ و ساختار مدارس) است. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با بازنگری در آیین نامه های موجود، زمینه را برای تقویت مدیریت دانش و انگیزش شغلی معلمان به عنوان دو رکن اساسی تحول در مدارس فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

سیاست های آموزشی ، مدیریت دانش ، انگیزش شغلی معلمان ، مدارس ، مرور نظام مند ، تعهد حرفه ای.