نقش میانجی بصیرت مشترک در رابطه بین تفکر سیستمی و اثربخشی یادگیری گروهی در تیم های دولتی

هدف ازاین پژوهش بررسی چگونگی تاثیر تفکر سیستمی بر اثربخشی یادگیری گروهی در تیم های دولتی با توجه به نقش میانجی بصیرت مشترک است. در سازمان های دولتی، پیچیدگی روابط انسانی و ساختارهای اداری سبب می شود که یادگیری گروهی تنها در صورتی به نتایج مطلوب برسد که اعضا بتوانند درک مشترکی از اهداف، فرآیندها و چالش ها داشته باشند. بصیرت مشترک به عنوان یک سازه میانجی، زمینه ای فراهم می آورد تا تفکر سیستمی از سطح نظری به سطح عملیاتی منتقل شود و اعضای تیم بتوانند با هم افزایی ذهنی، مشکلات را تحلیل و راهکارهای نوآورانه ارائه کنند. این پژوهش با رویکردی تحلیلی و توصیفی تلاش دارد نشان دهد که چگونه بصیرت مشترک می تواند حلقه اتصال میان نگرش سیستمی و یادگیری گروهی اثربخش باشد. یافته های نظری بیانگر آن است که بدون وجود بصیرت مشترک، تفکر سیستمی به صورت فردی باقی مانده و توانایی تبدیل شدن به یادگیری جمعی را ندارد. در مقابل، زمانی که اعضای تیم های دولتی به بصیرت مشترک دست می یابند، یادگیری گروهی نه تنها سریع تر و عمیق تر رخ می دهد، بلکه به بهبود عملکرد سازمانی و ارتقای کیفیت خدمات عمومی نیز منجر می شود.

کلیدواژه ها:

تفکر سیستمی ، بصیرت مشترک ، یادگیری گروهی ، تیم های دولتی ، اثربخشی