بررسی رابطه اضطراب و انزوای اجتماعی با کنترل عاطفی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر ورامین

هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه اضطراب و انزوای اجتماعی با کنترل عاطفی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر ورامین بود. روش پژوهش از نوع توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری کلیه دانش اموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر ورامین در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بودند که با استفاده از فرمول کوکران و جدول مورگان تعداد آنان ۳۴۷ نفر به عنوان نمونه انتخاب گردید و با روش نمونه گیری تصادفی ساده وارد مطالعه شدند. داده های پژوهش با استفاده از پرسشنامه اضطراب بک، پرسشنامه انزوای اجتماعی آشر و پرسشنامه کنترل عواطف ویلیامز و چامبلز جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش توصیفی در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت. یافته های پژوهش حاضر نشان داد بین اضطراب و انزوای اجتماعی با کنترل عاطفی به صورت کلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (p<۰/۰۰۱). همچنین نتایج آزمون رگرسیون بیانگر آن بود که اضطراب با ضریب بتای ۳۹/۰- انزوای اجتماعی با ضریب بتای ۱۵/۰- قادر به پیش بینی کنترل عاطفی هستند. می توان نتیجه گیری کرد که بین اضطراب و انزوای اجتماعی با کنترل عاطفی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر ورامین رابطه معنا داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، انزوای اجتماعی ، کنترل عاطفی ، دانش آموزان دختر