اثربخشی آموزش مدیریت خشم بر ابراز هیجان و علایم اختلالات اضطرابی دانش آموزان ابتدایی با تجربه جدایی والدین

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مدیریت خشم بر ابراز هیجان و علایم اختلالات اضطرابی دانش آموزان ابتدایی با تجربه جدایی والدین بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با گروه گواه و آزمایش با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماری کودکان ۹ تا ۱۲ سال در حال تحصیل در مدارس ابتدایی شهرستان پیشوا با تجربه جدایی والدین در سال ۱۴۰۴ بودند که با روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر وارد مطالعه شدند و در دو گروه آزمایش و گواه هر کدام ۱۵ نفر جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت آموزش مدیریت خشم در ۱۲جلسه ۴۵ دقیقه ای قرار گرفتند. ابزار مطالعه شامل پرسشنامه ابراز هیجان برای کودکان پنزا-کلیو و زیمن و پرسشنامه ی غربالگری اضطراب کودک مرتبط با اختلالات هیجانی بیماهر و همکاران بود. نتایج پژوهش نشان داد آموزش مدیریت خشم بر ابراز هیجان دانش آموزان ابتدایی با تجربه جدایی والدین اثربخش است (P<۰.۰۵). همچنین تاثیر آموزش مدیریت خشم در بهبود علایم اختلالات اضطرابی دانش آموزان ابتدایی با تجربه جدایی والدین در گروه آزمایش معنادار بود (P<۰.۰۵). در نتیجه آموزش مدیریت خشم موجب بهبود بی میلی در ابراز هیجان و آگاهی هیجانی و علایم اختلالات اضطرابی در دانش آموزان می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مدیریت خشم ، ابراز هیجان ، دانش آموزان ابتدایی ، علایم اختلالات اضطرابی