پیش بینی مهارت های اجتماعی بر اساس اضطراب، مشکلات رفتاری و کارکردهای اجرایی در کودکان

هدف پژوهش حاضر پیش بینی مهارتهای اجتماعی بر اساس اضطراب، مشکلات رفتاری و کارکردهای اجرایی در کودکان بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری کودکان ۶ تا ۸ سال در حال تحصیل در مراکز پیش دبستانی و مدارس ابتدایی دولتی و عادی شهرستان پیشوا در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودند که ۳۰۳ دانش آموز با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مطالعه شامل پرسشنامه های مهارت های اجتماعی فرم والدین، اضطراب کودکان فرم والدین، سیاهه رفتاری کودک آخنباخ فرم والدین و پرسشنامه کارکردهای اجرایی بریف فرم والدین بود. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش همزمان استفاده شد. یافته های این مطالعه نشان داد که اضطراب و مشکلات رفتاری با مهارت های اجتماعی رابطه منفی و معنادار و همچنین کارکردهای اجرایی رابطه مثبت و معناداری با مهارت های اجتماعی دارند. از بین متغیرهای پیش بین، مشکلات رفتاری قوی ترین عامل تبیین کننده کاهش مهارت های اجتماعی در کودکان بود. نتایج این پژوهش نشان داد که اضطراب و مشکلات رفتاری با کاهش مهارت های اجتماعی کودکان مرتبط هستند، در حالی که کارکردهای اجرایی قوی به بهبود این مهارت ها کمک می کنند.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، کارکردهای اجرایی ، کودکان ، مشکلات رفتاری ، مهارت های اجتماعی