بررسی نقش تعدیل کننده مهارت های شخصی در تاثیر تفکر سیستمی بر یادگیری گروهی و تصمیم گیری راهبردی در سازمان های دولتی

هدف از این پژوهش، بررسی نقش تعدیل کننده مهارت های شخصی کارکنان در رابطه میان تفکر سیستمی با یادگیری گروهی و تصمیم گیری راهبردی در سازمان های دولتی است. باور بر این است که رویکرد تفکر سیستمی، با فراهم آوردن درکی یکپارچه و کل نگر از روابط علی و بازخوردی در سازمان، می تواند ظرفیت یادگیری جمعی و کیفیت تصمیم های راهبردی را ارتقا دهد. با این حال، این پژوهش استدلال می کند که شدت و کیفیت این تاثیرگذاری، به میزان مهارت های شخصی افراد در درک و کاربست این رویکرد، وابسته است. از این رو، این مطالعه با اتخاذ روشی کمی و با تمرکز بر یک سازمان دولتی، به آزمون این مدل مفهومی می پردازد. انتظار می رود یافته ها نشان دهد که سطح بالای مهارت های شخصی مرتبط (مانند توانایی تغییر مقیاس دید، جابه جایی در دیدگاه ها و آگاهی از پیش فرض های ذهنی)، تاثیر تفکر سیستمی بر پیامدهای یادگیری و تصمیم گیری را تقویت می کند. در نهایت، این پژوهش راهکارهایی عملی برای پرورش همزمان تفکر سیستمی و توانمندی های فردی در بدنه سازمان های دولتی ارائه خواهد داد.

کلیدواژه ها:

تفکر سیستمی ، یادگیری گروهی ، تصمیم گیری راهبردی ، مهارت شخصی ، سازمان دولتی