واکاوی هوش مصنوعی با کمک تدریس معلمان و مجریان آموزشی در مدارس

هدف نهایی، ارائه تحلیلی است که به سیاست گذاران و مجریان آموزشی کمک کند تا با دیدی باز و مسئولانه، از پتانسیل های هوش مصنوعی بهره ببرند بدون اینکه از اصول اخلاقی و انسانی آموزش غافل شوند. در ادامه، با ورود به بخش های بعدی، ابعاد مختلف این چالش ها با جزئیات بیشتری مورد واکاوی قرار خواهد گرفت مسئله اصلی این مقاله، تبیین و تحلیل چالش های اخلاقی ناشی از ادغام فناوری هوش مصنوعی در نظام آموزشی مدارس است. مسئله مذکور تنها یک دغدغه تکنولوژیک نیست، بلکه یک بحران هویتی و ارزشی در کانون تعامل انسان و ماشین در فرآیند تربیت محسوب می شود. با ورود گسترده سیستم های هوشمند به کلاس های درس، ساختار سنتی روابط آموزشی دستخوش تغییر شده و جایگاه عوامل انسانی، به ویژه معلم، دچار ابهام شده است. مسئله اساسی آن است که آیا می توان بدون آسیب زدن به اصول بنیادین اخلاق در آموزش، همچون کرامت انسانی، استقلال، و مسئولیت پذیری، از فناوری هایی استفاده کرد که ماهیتا غیرشفاف، الگوریتمی و غالبا غیرقابل پاسخگویی هستند؟ این پرسش، هسته مرکزی بحث حاضر را تشکیل می دهد و نشان می دهد که چالش پیش رو، چالشی میان رشته ای و عمیقا فلسفی است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی ، جوامع عمل مجازی ، یادگیری مادام العمر