تاثیر آموزش پروژه محور بر انگیزش و خلاقیت

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل تاثیر رویکرد آموزشی پروژه محور (PBL) بر دو متغیر کلیدی روان شناختی و آموزشی، یعنی انگیزش تحصیلی و خلاقیت، در میان دانش آموزان است. در دنیای امروز که نیازمند مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی و نوآوری است، روش های تدریس سنتی و معلم محور کارایی خود را از دست داده اند. آموزش پروژه محور به عنوان یک الگوی یادگیری فعال و دانش آموزمحور، با درگیر کردن فراگیران در پروژه های پیچیده و معنادار که ریشه در مسائل دنیای واقعی دارند، بستری برای رشد همه جانبه فراهم می آورد. این مقاله با استفاده از روش پژوهش مروری کتابخانه ای و با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به واکاوی مبانی نظری و یافته های پژوهشی پیشین در این حوزه می پردازد. بدین منظور، پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و خارجی مورد جستجو قرار گرفته و مقالات، کتاب ها و رساله های مرتبط، انتخاب و تحلیل شده اند. یافته های این بررسی نشان می دهد که آموزش پروژه محور از طریق افزایش استقلال، شایستگی و ارتباط (بر اساس نظریه خودمختاری دسی و رایان)، به طور معناداری انگیزش درونی دانش آموزان را تقویت می کند. همچنین، ماهیت باز و اکتشافی پروژه ها، نیاز به تفکر واگرا، و تشویق به ارائه راه حل های نوآورانه، منجر به پرورش ابعاد مختلف خلاقیت از جمله سیالی، انعطاف پذیری، اصالت و بسط در فراگیران می شود. در نهایت، این مقاله با جمع بندی یافته ها، به ارائه پیشنهادهای کاربردی برای معلمان، برنامه ریزان درسی و سیاست گذاران آموزشی در جهت پیاده سازی موثر این رویکرد در نظام آموزشی کشور می پردازد.

کلیدواژه ها:

آموزش پروژه محور ، انگیزش تحصیلی ، خلاقیت ، یادگیری فعال ، روش تدریس ، یادگیری دانش آموزمحور.