تاثیر مسئولیت اجتماعی شرکت بر آوای نوع دوستانه کارکنان با نقش میانجی انگیزش شغلی (یک مطالعه مروری)

پژوهش این پژوهش به بررسی تاثیر مسئولیت اجتماعی شرکت (CSR) بر آوای نوع دوستانه کارکنان می پردازد و نقش میانجی انگیزش شغلی را در این رابطه مورد کنکاش قرار می دهد. در محیط کسب وکار کنونی که سازمان ها با چالش های پیچیده ای روبرو هستند، CSR به عنوان یک اهرم استراتژیک برای تقویت ارزش ها و رفتارهای درون سازمانی از جمله آوای نوع دوستانه اهمیت فزاینده ای یافته است. آوای نوع دوستانه شامل ابراز ایده ها و نگرانی های سازنده از سوی کارکنان با هدف بهبود سازمان و کمک به همکاران است که برای نوآوری، حل مسئله و پایداری سازمانی حیاتی محسوب می شود. چارچوب مفهومی پیشنهادی این فرض را مطرح می کند که ادراک کارکنان از CSR سازمان ابتدا بر انگیزش شغلی آنها تاثیر مثبت می گذارد. کارکنانی که در سازمانی با تعهد قوی به CSR فعالیت می کنند ممکن است احساس غرور، معنابابی در کار و همراستایی با ارزش های سازمانی پیدا کنند که به افزایش انگیزش درونی آنها منجر می شود. این افزایش انگیزش شغلی به نوبه خود تمایل کارکنان را برای ارائه آوای نوع دوستانه تقویت می کند. علاوه بر این، چارچوب مفهومی این پژوهش نشان می دهد که این رابطه میانجی گرانه تحت تاثیر دو متغیر مهم قرار می گیرد. فرهنگ سازمانی، به عنوان تعدیل کننده می تواند شدت رابطه بین CSR و انگیزش شغلی را تغییر دهد؛ به این صورت که در فرهنگ های حمایتی و مشارکتی این تاثیر قوی تر خواهد بود. همچنین عدالت سازمانی ادراک شده به عنوان یک متغیر مداخله گر، می تواند ارتباط بین انگیزش شغلی و آوای نوع دوستانه را تقویت کند زیرا حس انصاف و اعتماد محیطی امن برای ابراز دیدگاه های کارکنان فراهم می آورد. نتایج این پژوهش می تواند بینش های نظری عمیق تری را در مورد پویایی های رفتار سازمانی فراهم آورد و راهکارهای عملی ارزشمندی را برای مدیران سازمان های ایرانی ارائه دهد. این راهکارها شامل ترویج شفافیت در برنامه های CSR، ایجاد فرهنگ سازمانی باز و عادلانه و توسعه فرصت هایی برای مشارکت و ابراز آوای کارکنان است با هدف افزایش انگیزش و بهره وری نیروی کار.

کلیدواژه ها:

مسئولیت اجتماعی شرکت ، آوای نوع دوستانه کارکنان ، انگیزش شغلی