شناسایی و الویت بندی موانع اجرای تولید پایدار با استفاده از روش دلفی فازی و تاپسیس فازی

هدف از انجام این پژوهش شناسایی و الویت بندی موانع اجرای تولید پایدار با استفاده از روش دلفی فازی و تاپسیس فازی است. روش تحقیق حاضر به صورت کیفی و کمی می باشد و علت استفاده از روش کیفی و کمی به اهداف اصلی تحقیق باز می گردد. جامعه آماری در این پژوهش شامل خبرگان موجود در شهرک صنعتی ۱ گرگان می شود. در این پژوهش به صورت هدفمند و با استفاده از آگاهی محقق مناسب ترین افراد برای مطالعه انتخاب شدند. حجم نمونه در این پژوهش شامل ۱۰ خبره می شود که از این تعداد ۵ خبره مربوط به بخش کیفی پژوهش یعنی روش دلفی فازی و ۵ خبره مربوط به بخش کمی پژوهش یعنی روش تاپسیس فازی می شود. در این پژوهش برای جمع آوری و استخراج شاخص ها از اطلاعات کتابخانه ای و برای شناسایی معیارها از روش میدانی بهره گرفته شده که در آن برای رتبه بندی معیارها از ابزار پرسشنامه با طیف نمره دهی به صورت فازی استفاده شده است. همچنین ابزار تجزیه تحلیل در این پژوهش به دو قسمت کمی و کیفی تقسیم می شود. قسمت کیفی مربوط به روش دلفی فازی است که یک روش مشارکتی برای جمع آوری نظرات افراد خبره در یک حوزه خاص است و ابزار آن پرسشنامه نیمه ساختار یافته می باشد. قسمت کمی هم مربوط به روش تاپسیس فازی می شود که ابزار آن پرسشنامه بسته پاسخ است و با استفاده از فرمول مربوطه در نرم افزار اکسل انجام می شود. بر اساس نتایج حاصل از تکنیک دلفی فازی، موانع اجرای تولید پایدار شامل موانع داخلی، موانع خارجی مرتبط با سوخت و انرژی و موانع مربوط به فناوری هستند، همچنین نتایج به دست آمده از تکنیک تاپسیس فازی نشان می دهد که مهمترین مانع در زمینه سوخت و انرژی می باشد.

کلیدواژه ها:

شناسایی ، الویت بندی ، تولید پایدار ، موانع تولید ، دلفی فازی ، تاپسیس فازی