اثر بخشی کارت امتیازی (ارزیابی متوازن) بر عملکرد مالی نهادهای بخش عمومی (مطالعه موردی ادارات دولتی شهر تهران)

ارزیابی متوازن به عنوان یک ابزار ارزیابی استراتژیک مورد استفاده قرار می گیرد و پیشنهاد می کند عملکرد تمامی سازمان ها نباید فقط از طریق معیارهای مالی مورد بررسی قرار گیرد بلکه می بایست معیارهای غیرمالی نیز در نظر گرفته شود. مفهوم BSC گستره بزرگتری از بخش کسب و کار را در برمی گیرد. با این وجود ارزیابی متوازن در عمل بسیار پیچیده و از نظر سیستم اندازه گیری و پیاده سازی بسیار موفق است اما می توان بیان داشت که هنوز کاستی هایی را دارد که برخی از پژوهشگران آن را شناسایی کردند. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر گردآوری داده ها از نوع توصیفی پیمایشی است و همچنین جهت بررسی میزان تاثیر متغیرها، شناسایی و معرفی شاخص های ارزیابی از آمار استنباطی استفاده خواهد شد. جامعه آماری پژوهش حاضر ۵۰۰ نفر از پرسنل نهادهای بخش عمومی شهر تهران (اعم از کارشناس، معاون و مدیر) می باشد که با توجه به روش کوکران حداقل تعداد پاسخ دهندگان ۲۱۸ نفر بودند. با عنایت به نوع تحقیق حاضر که از نوع پیمایشی است جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه استفاده خواهد شد. بدین منظور برای هر یک از متغیرهای تحقیق که چهار جنبه اصلی کارت ارزیابی متوازن است، گویه هایی برای سنجش این متغیرها تعریف و از لحاظ روایی محتوایی و صوری و پایایی ضریب آلفا کرونباخ مورد سنجش قرار خواهد گرفت. سپس برای تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده و آزمون فرضیه های پژوهش از روش های آمار توصیفی و استنباطی به کمک نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ استفاده خواهد شد. نتایج پژوهش نشان داد که کارت امتیازی (ارزیابی متوازن) بر عملکرد مالی در نهادهای بخش عمومی در شهر تهران فرضیه اول منظر مالی بر عملکرد مالی، فرضیه دوم منظر ارباب رجوع (مشتری) بر عملکرد مالی، فرضیه سوم منظر فرآیند داخلی بر عملکرد مالی، فرضیه چهارم منظر یادگیری و رشد بر عملکرد مالی و فرضیه پنجم تاثیر مثبت و معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

کارت امتیازی متوازن ، BSC ، عملکرد مالی ، عملکرد مالی نهادهای دولتی