مطالعات برای طراحی کانون فرهنگی کودکان و نوجوانان در تبریز با رویکرد ارتقای خلاقیت

این پژوهش با هدف طراحی یک مرکز آموزشی و پرورشی برای کودکان و نوجوانان ۵ تا ۱۵ سال در شهر تبریز انجام می شود. هدف اصلی، ایجاد یک محیط یادگیری پویا و خلاقانه است که بتواند به رشد فکری و هنری دانش آموزان کمک کند و نیاز آنها را برای تمرکز به یادگیری برآورده سازد. با توجه به نقش محیط فیزیکی در یادگیری و پرورش خلاقیت، این پژوهش به دنبال یافتن الگوهای معماری مناسب برای ایجاد فضایی است که بتواند به رشد فکری و هنری دانش آموزان کمک کند و انگیزه آنها را برای یادگیری افزایش دهد. در حالی که مدارس بر آموزش دروس پایه تمرکز دارند اغلب فرصت کافی برای پرورش استعدادهای هنری و خلاقیت دانش آموزان فراهم نمی کنند. این پژوهش با هدف طراحی یک مرکز آموزشی و پرورشی برای کودکان انجام می شود که بتواند مکمل آموزش های مدرسه ای باشد و به دانش آموزان فرصت دهد تا در زمینه های مختلف هنری و خلاقانه فعالیت کنند و استعدادهای خود را شکوفا سازند. به کارگیری ظرفیت های معماری همگام با مطالعات روان شناختی در طراحی فضا، نور و رنگ بستری فراهم خواهد کرد که دانش آموز در تعامل با فضا و مولفه های معماری به ایده پروری و پرورش فکر خلاق بپردازد. این پژوهش با بررسی جامعه آماری و تکیه بر مبانی نظری شاخص های مهم در طراحی فضاهای معماری را یافته و تاثیر آن بر رشد استعداد و خلاقیت را کشف می کند. نتایج به دست آمده در یک پروژه عملی برای گروه سنی ۵ تا ۱۵ سال در شهر تبریز با هدف رشد استعداد و پرورش خلاقیت می تواند به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

طراحی معماری ، کانون فرهنگی ، تبریز ، کودکان و نوجوانان ، خلاقیت