اصول طراحی معماری بیوفیلیک در مرکز شیمی درمانی مبتنی بر افزایش آسایش بصری (نمونه موردی شهر جهرم)

در دهه گذشته، طبیعت و بیوفیلیا، توجه گسترده ای را در معماری به ویژه در پاسخ به چالش های روانشناسی محیطی، آسایش بصری و بیماری های به وجود آمده ناشی از پیشرفت صنعت و فناوری مانند بیماری سرطان به خود جلب کرده و به منظور کاهش این تنش ها و آسیب ها و نیاز ذاتی انسان به ارتباط با طبیعت، طراحی بیوفیلیک و اصول آن تعاریف متفاوتی ارائه داده است. این رویکرد ارزش زیباشناختی برای ساختمان، آسایش روانی - جسمانی، پایداری محیطی و تعامل اجتماعی را تداعی می کند. لذا این نوع معماری در مراکز درمانی بیماران خاص بخصوص بیماران مبتلا به سرطان در روند درمان تاثیر بسزایی دارد. تاثیر معماری بیوفیلیک مبتنی بر آسایش بصری در مرکز شیمی درمانی هدفی است که پژوهش حاضر در پی آن است. روش تحقیق حاضر کاربردی - نظری و داده ها با ابزار کتابخانه ای از طریق کتب و نشریه های تخصصی و پرسشنامه مورد سنجش قرار گرفت. افراد شرکت کننده شامل سه گروه: بیماران، همراهان بیمار و کادر درمان که در مراکز درمانی مرتبط با پژوهش در شهر جهرم ارزیابی شدند. داده های گردآوری شده از روش های مناسب آماری توسط نرم افزار SPSS مورد سنجش قرار گرفته اند. هدف این پژوهش تاثیر معماری بیوفیلیک در مرکز شیمی درمانی و ارتباط بین معماری بیوفیلیک با آسایش بصری بیماران است. نتایج این پژوهش، بیانگر تاثیر بسزای طبیعت در محیط درمانی می باشد و نشانگر ارتباط مثبت میان مراجعین و طبیعت و بهبود کیفیات زیستی محیط درمانی است. بنابراین طراحی مرکز شیمی درمانی با رویکرد بیوفیلیک می تواند منجر به ارتقای شاخصه های سلامت جسمی و روانی مراجعین شود.

کلیدواژه ها:

مرکز شیمی درمانی ، طراحی بیوفیلیک ، آسایش بصری