میانجیگری مدل ذهنی معلمان در رابطه بین شایستگی دیجیتال و تلفیق تکنولوژی دیجیتال در محیط آموزشی مدارس

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی مدل ذهنی معلمان مدارس در رابطه بین شایستگی دیجیتال و تلفیق تکنولوژی های دیجیتال در محیط آموزشی مدارس مورد مطالعه شهرستان نجف آباد با روش توصیفی همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری انجام شد. تحقیق حاضر از نوع کاربردی است. جامعه آماری مورد بررسی در این پژوهش کلیه معلمان شاغل در مدارس شهرستان نجف آباد به تعداد ۳۴۰۰ نفر بودند. در این مطالعه داده ها به روش میدانی و با استفاده از پرسشنامه های تلفیق تکنولوژی واناتا و بانیستر (۲۰۰۹)، شایستگی دیجیتال توران و همکاران (۲۰۱۸)، مدل ذهنی دوک و همکاران (۲۰۰۶) جمع آوری شد. به منظور تحلیل داده ها از آزمون های آماری در دو سطح توصیفی و استنباطی استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از بسته آماری در علوم اجتماعی و نرم افزار آموس انجام شد. یافته ها نشان داد بین شایستگی دیجیتال با تلفیق تکنولوژی با نقش میانجی مدل ذهنی (B=۰/۲۰۰) رابطه معنادار وجود دارد؛ همچنین بین شایستگی دیجیتال با مدل ذهنی (r=۰/۳۷۲) رابطه معنادار وجود دارد. ضریب همبستگی مدل ذهنی با تلفیق تکنولوژی معنی دار است؛ یعنی بین مدل ذهنی با تلفیق تکنولوژی (B=۰/۴۲) رابطه معنی دار وجود دارد. بین شایستگی دیجیتال با تلفیق تکنولوژی با نقش میانجی مدل ذهنی (B=۰/۲۱۰) نیز رابطه معنی دار مشاهده شد.

کلیدواژه ها:

شایستگی دیجیتال ، تلفیق تکنولوژی در محیط های آموزشی ، مدل ذهنی معلمان