تحلیل کیفی نقش واقعیت مجازی در تقویت مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان در مدارس

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واقعیت مجازی در تقویت مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان در مدارس انجام شده است. با توجه به پیشرفت فناوری و اهمیت آموزش مهارت های غیر شناختی در سیستم های آموزشی مدرن این پژوهش به دنبال درک تاثیرات این فناوری بر تعاملات اجتماعی، مدیریت هیجانات و بهبود ارتباطات دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان، متخصصان آموزش و دانش آموزانی که تجربه استفاده از واقعیت مجازی در محیط های آموزشی را داشته اند گردآوری شد. سپس تحلیل داده ها به منظور استخراج مضامین کلیدی مرتبط با تاثیرات واقعیت مجازی بر مهارت های اجتماعی و هیجانی انجام گرفت. نتایج نشان داد که واقعیت مجازی تاثیرات مثبتی در افزایش اعتماد به نفس، کاهش اضطراب، تقویت همکاری گروهی و بهبود همدلی دارد. دانش آموزان با حضور در محیط های شبیه سازی شده، فرصت تمرین مهارت های ارتباطی و مدیریت هیجانات خود را پیدا کرده و بدون ترس از قضاوت دیگران تعاملات اجتماعی خود را بهبود می بخشند. با این حال چالش هایی همچون محدودیت دسترسی به فناوری، هزینه های بالا و نیاز به آموزش معلمان از موانع اصلی در بهره گیری از این فناوری هستند. واقعیت مجازی می تواند به عنوان یک ابزار کارآمد در مدارس برای توسعه مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، برای بهره برداری بهینه از این فناوری، نیاز است که چالش های زیرساختی و آموزشی برطرف شده و برنامه ریزی دقیق تری برای پیاده سازی آن در سیستم های آموزشی انجام شود.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، آموزش ، مهارت های اجتماعی ، هیجان ، دانش آموزان ، مدرسه