ارزیابی تاثیر فناوری های مالی (FinTech) بر نسبت کفایت سرمایه بانک ها
محل انتشار: سومین همایش ملی مدیریت نوین و کسب و کارهای نوپا
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 86
فایل این مقاله در 32 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NMNB03_068
تاریخ نمایه سازی: 11 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
با گسترش سریع فناوری های مالی در دهه اخیر، تاثیر این نوآوری ها بر شاخص های کلیدی مالی بانک ها به ویژه نسبت کفایت سرمایه، به عنوان یکی از مهم ترین معیارهای ثبات و سلامت مالی، اهمیت فزاینده ای یافته است. هدف اصلی این تحقیق، ارزیابی تاثیر پذیرش و پیاده سازی فناوری های مالی بر نسبت کفایت سرمایه بانک ها در نظام بانکی ایران است. سوال اصلی تحقیق بر این محور استوار است که فناوری های مالی چگونه و از چه مسیرهایی بر نسبت کفایت سرمایه بانک ها تاثیر می گذارند و آیا این تاثیرات در دوره های زمانی مختلف متفاوت است؟ روش تحقیق توصیفی-تحلیلی با رویکرد کیفی و ماهیت کتابخانه ای و اسنادی انتخاب شده است. جامعه مورد مطالعه شامل نظام بانکی ایران و تجارب بین المللی در حوزه فناوری های مالی در دوره زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۲ می باشد. اطلاعات از طریق منابع کتابخانه ای، اسناد و گزارشات رسمی، و منابع بین المللی معتبر گردآوری شده و با استفاده از روش های تحلیل محتوا، تحلیل تطبیقی، تحلیل روند، و تحلیل SWOT مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. یافته های کلیدی نشان می دهد که رابطه میان فناوری های مالی و نسبت کفایت سرمایه پیچیده و دارای ماهیت زمانی است. در کوتاه مدت، پیاده سازی فناوری های مالی به دلیل سرمایه گذاری های اولیه سنگین منجر به کاهش موقت نسبت کفایت سرمایه می شود، اما پس از دوره انتقالی حدود دو سال، این تاثیرات مثبت شده و منجر به بهبود قابل توجه نسبت می گردد. بررسی تجربه بانک های پیشرو ایرانی همچون بانک پاسارگاد، بانک دی، و بانک کارآفرین این الگو را تایید می کند. مکانیزم های تاثیرگذاری شامل کاهش هزینه های عملیاتی، ایجاد منابع درآمدی جدید، بهبود مدیریت ریسک، و بهینه سازی ساختار ترازنامه است. همچنین، نوع فناوری نیز در میزان و سرعت تاثیرگذاری نقش دارد به طوری که فناوری های متمرکز بر بهبود فرآیندهای داخلی تاثیر سریع تری نسبت به فناوری های مشتری محور دارند. نتیجه گیری اصلی تحقیق حاکی از آن است که فناوری های مالی پتانسیل بالایی برای تقویت نسبت کفایت سرمایه و بهبود عملکرد مالی بانک ها دارند، اما تحقق این مزایا مشروط به مدیریت صحیح فرآیند پیاده سازی، برنامه ریزی مالی مناسب، و اتخاذ رویکرد مرحله ای است. بانک هایی که استراتژی متعادل و محتاطانه ای در پذیرش فناوری های مالی اتخاذ کنند و همزمان بر مدیریت ریسک های جدید تمرکز داشته باشند، می توانند از این فناوری ها برای تقویت پایگاه سرمایه خود بهره مند شوند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حسین خدائی
کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی بین الملل، دانشگاه پیام نور مرکز تهران غرب، تهران ایران