حکمرانی شهری و توسعه پایدار- تحلیلی بر عدالت فضایی بر توزیع خدمات شهری در شیراز

حکمرانی شهری و توسعه پایدار از مهم ترین محورهای برنامه ریزی شهری در قرن حاضر به شمار می روند و نقش تعیین کننده ای در بهبود کیفیت زندگی شهری دارند. این پژوهش با هدف بررسی عدالت فضایی و تحلیل توزیع خدمات شهری در شیراز انجام شده است. در این تحقیق از روش توصیفی-تحلیلی و داده های ثانویه شهرداری و نهادهای مرتبط استفاده شده است. شاخص های خدمات شهری شامل حمل ونقل عمومی، خدمات بهداشتی و درمانی، سرانه فضای سبز، آموزش و پرورش، زیرساخت های شهری، امنیت و مدیریت پسماند در مناطق مختلف شهر مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهد که مناطق مرکزی و شمالی شیراز از بیشترین برخورداری از خدمات شهری و کیفیت زیرساخت ها بهره مندند، در حالی که مناطق جنوبی و حاشیه ای جدید با کمبود جدی خدمات و ضعف زیرساخت ها مواجه هستند. این نابرابری در توزیع خدمات شهری، تحقق توسعه پایدار و عدالت فضایی را با چالش مواجه می کند. پژوهش حاضر پیشنهاد می کند که برای ارتقای عدالت فضایی و توسعه پایدار، سیاست گذاری ها و فرآیندهای حکمرانی شهری باید به گونه ای بازطراحی شوند که مناطق کم برخوردار و حاشیه ای از دسترسی متوازن به خدمات شهری بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، توسعه پایدار ، عدالت فضایی ، خدمات شهری ، شیراز