بهینه سازی تاسیسات روشنایی و تهویه معابر عمومی و فضاهای شهری ورامین با رویکرد انرژی پایدار

افزایش تقاضای انرژی در بخش روشنایی معابر و نیاز به بهبود تهویه فضاهای شهری (برای کاهش آلودگی و ارتقای آسایش حرارتی) از چالش های مهم مدیریت شهری است. این مقاله یک چارچوب یکپارچه برای بهینه سازی سیستم های روشنایی و تهویه معابر عمومی ورامین ارائه می دهد که هدف آن کاهش مصرف انرژی، بهبود عملکرد نوری و افزایش تهویه موثر در دره ها و گذرگاه های شهری است. روش پژوهش ترکیبی است: (۱) بازبینی نظام مند ادبیات داخلی و بین المللی، (۲) نمونه برداری و پایش میدانی (انبارش موجودی چراغ ها، توان نامی و ساعات کاری)، (۳) مدل سازی انرژی روشنایی — به کمک داده های پایش و پارامترهای استاندارد طراحی — و (۴) شبیه سازی عددی جریان و پراکنش آلودگی در مقاطع خیابان (CFD) برای ارزیابی راهکارهای تهویه. نتایج شبیه سازی و تحلیل سناریوها نشان می دهد که: جایگزینی تکنولوژی کنونی با LED و بهره گیری از کنترل های هوشمند می تواند به طور میانگین حدود ۴۸–۵۱٪ صرفه جویی انرژی در روشنایی معابر به همراه کاهش هزینه های نگهداری فراهم کند؛ همچنین ترکیب مداخلات هندسی شهری (تنظیم نسبت عرض/ارتفاع کانال خیابان)، موقعیت گذاری و انتخاب گونه های درختی با تراکم مناسب و ایجاد کانال های باد می تواند غلظت آلاینده ها را در حالت بهینه بین حدود ۵–۳۰٪ کاهش دهد (بسته به پیکربندی)، و در بهترین حالات طراحی تهویه طبیعی در اقلیم های گرم و خشک می تواند سالیانه تا حدود ۷۱٪ در انرژی خنک کنندگی صرفه جویی ایجاد کند (مقادیر پیشنهادی برای ورامین محافظه کارانه تنظیم شده اند). یافته ها راهبردهای فنی و مدیریتی (شامل بازپیکربندی طرح های روشنایی، پیاده سازی سیستم های مدیریت متمرکز، و مداخلات کالبدی برای بهبود تهویه) را برای مدیران شهری پیشنهاد می کنند.

کلیدواژه ها:

روشنایی معابر ، فضای عمومی ، انرژی پایدار ، بهینه سازی انرژی ، شهرداری ورامین