کاربرد هوش مصنوعی در حکمرانی و برنامه ریزی شهری: چالش ها، ظرفیت ها و مسیرهای سیاستی

هوش مصنوعی (AI) به عنوان یک فناوری نوین، توانایی قابل توجهی در بهبود فرآیندهای تصمیم گیری و سیاست گذاری در حوزه برنامه ریزی شهری دارد. این مقاله با مرور سیستماتیک ادبیات موجود، به بررسی پیشرفت ها و چالش های به کارگیری AI در حاکمیت شهری می پردازد. نتایج نشان می دهد تمرکز پژوهش ها بیشتر در مناطق اروپا، آمریکای شمالی و آسیا بوده و کشورهای آفریقا و آمریکای مرکزی کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. همچنین، در حالی که تحقیقات پس از سال ۲۰۲۰ و در راستای پروژه های شهر هوشمند افزایش یافته است، کاربرد عملی AI در سیاست گذاری شهری هنوز محدود است. مقاله به شکاف میان ظرفیت های نظری AI و موانع عملیاتی و اخلاقی آن در نظام های حکمرانی شهری اشاره می کند و چارچوب هایی را برای بهبود شفافیت، عدالت اجتماعی و مشارکت عمومی پیشنهاد می دهد. این پژوهش برای سیاست گذاران و برنامه ریزان شهری راهکارهایی جهت تلفیق فناوری های نوین با ملاحظات اجتماعی ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، برنامه ریزی شهری ، حاکمیت شهری ، تصمیم گیری ، سیاست گذاری ، عدالت اجتماعی ، شهر هوشمند