مهار GSK-۳P با ترکیبات زیست فعال غذایی: رویکردی نوین در صنایع غذایی برای پیشگیری از بیماریهای قلبی عروقی

بیماریهای قلبی عروقی از علل اصلی مرگ و میر جهانی هستند. ایسکمی ار پرفیوژن که در آن جریان خون به قلب قطع و سپس برقرار می شود می تواند به نکروز کاردیومیوسیت منجر شود. آنزیم GSK-۳B تنظیم کننده کلیدی مسیرهای بقای سلولی است و مهارش اثرات حفاظتی در برابر آسیب ایسکمیار پرفیوژن دارد. این مطالعه مروری با هدف بررسی نقش GSK-۳B و تمرکز بر چهار گروه مهارکننده شامل مهارکننده های رقابتی و غیررقابتی ATP، پلی فنول ها و آلکالوئیدهای حاصل از منابع غذایی انجام شد. نتایج مطالعه نشان می دهد مهارکننده های ATP با افزایش فسفریلاسیون GSK-۳B سبب افزایش آستانه باز شدن منفذ انتقالی میتوکندری (mPTP) و کاهش وسعت آسیب ایسکمیک می شوند؛ در مقابل پلی فنول ها از طریق اتصال به جایگاه فعال آنزیم و آلکالوئیدها از مسیرهای سیگنالی نظیر PI۳K/Akt/ERK موجب مهار این کیناز می گردند. مطالعات اخیر اثرات حفاظتی ترکیباتی مانند کامپفرول، انگور، گوجه فرنگی، کوئرستین، پیاز، سیب و اپی گالوکتشین گالات یا EGCG (چای سبز) را در مهار GSK-۳B و کاهش آسیب های قلبی نشان داده اند. بنابراین ترکیبات پلی فنولی و آلکالوئیدی به دلیل منشا گیاهی و تنوع ساختاری می توانند گزینه های ارزشمندی برای توسعه محصولات غذایی فراسودمند در صنایع غذایی با هدف پیشگیری از بیماریهای قلبی عروقی باشند.

کلیدواژه ها:

ترکیبات زیست فعال ، GSK-۳B ، پلی فنول ها ، آلکالوئیدها ، بیماریهای قلبی عروقی