تحلیل فنی و اقتصادی نیروگاه سیکل ترکیبی با رویکرد کاهش آلاینده ها و بهینه سازی مصرف سوخت

نیروگاه های سیکل ترکیبی (CCPP) با تلفیق سیکل های برایتون و رانکین، از کاراترین فناوری های تولید برق به شمار می آیند و توان کاهش آلاینده ها و مصرف سوخت را دارند. این پژوهش عملکرد یک نیروگاه سیکل ترکیبی را از منظر فنی و اقتصادی، با تمرکز بر کاهش آلاینده ها و بهینه سازی مصرف سوخت، تحلیل می کند. با بهره گیری از داده های عملیاتی و مدلسازی حرارتی (EES و Thermoflex)، اثر سه اقدام کلیدی شامل: تنظیم نسبت هوا به سوخت، بهینه سازی فشار کاری توربین گازی، و بهره برداری بهینه از بویلر بازیاب حرارت (HRSG) بررسی شد. نتایج نشان داد که تنظیم دقیق هوای اضافی احتراق، انتشار NOx را تا ۲۰٪ کاهش داده و احتراق کامل تری ایجاد می کند. بهینه سازی HRSG می تواند راندمان کلی نیروگاه را تا ۱۲٪ افزایش دهد و تنظیم فشار کاری توربین گازی منجر به کاهش مصرف سوخت ویژه تا ۸٪ شود. این بهبودها، کاهش ۱۰٪ هزینه سالانه و دوره بازگشت سرمایه کمتر از چهار سال را به دنبال دارد. یافته ها نشان می دهد که رویکرد یکپارچه در بهینه سازی، علاوه بر کاهش آلاینده ها، بهره وری اقتصادی نیروگاه را ارتقاء داده و الگویی برای ارتقاء واحدهای مشابه در کشور فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

نیروگاه سیکل ترکیبی ، بهینه سازی احتراق ، آلاینده های زیست محیطی ، راندمان حرارتی ، تحلیل اقتصادی ، بازیافت حرارت