بهبود بخشی تعاملات اجتماعی در مجتمع مسکونی نمونه پژوهشی مجتمع مسکونی پارمیس کلاردشت

تعاملات اجتماعی یکی از اساسی ترین نیازهای انسانی می باشد، چرا که رشد و تکامل شخصیتی انسان، و نیز احساس آرامش خاطر او به لحاظ برقراری امنیت، در گرو تعامل و همزیستی با دیگران است؛ و این موضوع انسان ها را در جهت ایجاد روابط با دیگران هدایت می نماید؛ لذا این تعامل وابسته به مکان و کیفیت فضایی آن می باشد. از این رو اهمیت ایجاد فضاهای اجتماع پذیر در مجتمع مسکونی برای تعاملات اجتماعی و گذران اوقات فراغت مشخص می گردد. بر همین اساس پژوهش با هدف دستیابی به راهکارهای مناسب طراحی معماری جهت تقویت تعاملات اجتماعی در مجتمع های مسکونی و به تبع آن ایجاد سرزندگی و شادابی و حس تعلق خاطر ساکنان انجام شد. این پژوهش، از شیوه توصیفی-تحلیلی از طریق مطالعات کتابخانه ای و بررسی های میدانی استفاده شده است. نتایج مطالعه نشان می دهد که معماری وسیع و طراحی فضای باز، بدون توجه به جمعیت واقعی، نمی تواند به طور خودکار تعاملات اجتماعی فعال ایجاد کند و حضور مستمر ساکنان، طراحی فضاهای نیمه خصوصی، و فعال سازی مسیرهای عمومی، از عوامل کلیدی در تحقق حیات اجتماعی پایدار هستند.

کلیدواژه ها:

تعاملات اجتماعی ، مجتمع مسکونی ، کلاردشت