بررسی آلودگی علف کش ۲،۴-دی در منابع آبی و ارزیابی کارایی فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته برای حذف آلاینده های آلی مقاوم

گسترش فعالیت های کشاورزی و مصرف گسترده علف کش ها، منجر به ورود ترکیبات شیمیایی پایدار به منابع آبی شده است. علف کش ۲،۴-دی کلروفنوکسی استیک اسید (۲،۴-دی) به دلیل مصرف بالا، پایداری نسبی و قابلیت انتقال در محیط، یکی از آلاینده های آلی مهم در منابع آب سطحی و زیرزمینی به شمار می رود. حضور این ترکیب در منابع آبی می تواند پیامدهای نامطلوبی برای سلامت انسان و اکوسیستم های آبی به همراه داشته باشد و لزوم پایش و حذف آن را بیش از پیش آشکار می سازد. در این پژوهش، ابتدا وضعیت آلودگی علف کش ۲،۴-دی در برخی منابع آبی مورد بررسی قرار گرفت و سپس کارایی یک روش مبتنی بر فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته برای حذف این آلاینده از محیط آبی ارزیابی شد. اندازه گیری غلظت علف کش با استفاده از روش های تحلیلی دقیق انجام گرفت و آزمایش های حذف تحت شرایط کنترل شده آزمایشگاهی صورت پذیرفت. نتایج نشان داد که ۲،۴-دی در بخشی از نمونه های آبی شناسایی شده و روش مورد بررسی توانست کاهش قابل توجهی در غلظت این آلاینده ایجاد کند. یافته های این مطالعه بر اهمیت پایش مستمر منابع آبی و به کارگیری روش های کارآمد تصفیه، به ویژه فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته، برای حذف آلاینده های آلی مقاوم تاکید داشته و می تواند به عنوان مبنایی برای مدیریت موثرتر کیفیت منابع آب مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

علف کش ۲ ، ۴-دی ، آلودگی منابع آبی ، فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته ، حذف آلاینده ، تصفیه آب