بررسی زیرساخت ها و توسعه حمل و نقل پاک (دوچرخه سواری و پیاده مداری) در بافت تاریخی شهر یزد

این مقاله به بررسی و تحلیل جامع وضعیت زیرساخت های حمل و نقل در شهر یزد با تاکید ویژه بر چالش های مدیریتی ترافیک در بافت تاریخی آن می پردازد. شهر یزد، به عنوان یکی از نخستین شهرهای ثبت شده در فهرست میراث جهانی یونسکو در ایران، با تضادهای بنیادینی در حوزه حمل و نقل مواجه است؛ از یک سو، ساختار شهری منسجم و سازگار با اقلیم گرم نیازمند تحرک مبتنی بر پیاده روی و سایه بان های طبیعی است، و از سوی دیگر، فشار فزاینده ناشی از گسترش حمل و نقل خصوصی (خودرو محور) تهدیدی جدی برای هویت و محیط زیست این بافت محسوب می شود. تمرکز اصلی این پژوهش بر ارزیابی میزان انطباق برنامه ریزی فعلی حمل و نقل شهری یزد با اصول حمل و نقل پایدار، به ویژه توسعه زیرساخت های دوچرخه سواری و پیاده مداری، و همچنین سنجش تاثیر این زیرساخت ها بر شاخص های زیست محیطی شهری است. برای این منظور، یک مدل مفهومی برای سنجش "یکپارچگی زیست محیطی" طرح ریزی شده است که نه تنها دسترسی، بلکه سازگاری کالبدی با اقلیم را نیز لحاظ می کند. نتایج حاصل از تحلیل ها نشان می دهد که علی رغم پتانسیل اقلیمی و فرهنگی یزد برای ترویج شیوه های جابجایی سبز، کمبود پیوستگی و انسجام در شبکه پیاده روها و مسیرهای دوچرخه، همراه با تمرکز بیش از حد بر مدیریت جریان خودرو در محورهای اصلی، مانع اصلی دستیابی به شهری پایدار محسوب می شود. این شکاف، مستقیما بر افزایش مصرف انرژی، آلودگی صوتی و تشدید اثر جزیره حرارتی شهری تاثیرگذار است. مقاله در انتها راهکارهای سیاستی و کالبدی جامعی مبتنی بر الگوی شهر دوستدار انسان و رعایت الزامات میراث جهانی ارائه می دهد. و همچنین با توجه به اینکه بنده در سازمان سرمایه گذاری و مشارکت های مردمی حضور دارم و در خصوص ایستگاه دوچرخه در سطح شهر توسط آقای عطاران که به صورت الکترونیکی است بدین ترتیب کسانی که می خواهند از دوچرخه ها استفاده کنند نرم افزاری روی گوشی آنها نصب که داخل سایت کد ملی، شماره موبایل درج و عضو می شوند و برای استفاده بعد از اینکه از طریق گوشی همراه رمز را وارد کردند قفل دوچرخه به صورت الکترونیکی باز و قابل استفاده می باشد.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل پایدار ، شهر تاریخی یزد ، پیاده مداری ، دوچرخه سواری ، یکپارچگی زیست محیطی ، بافت میراثی