مولفه ها، الزامات و ویژگی های مدیریت یکپارچه زیرساخت های شهری در شرایط بحران به منظور ارتقای تاب آوری

ازآنجاکه موضوع تاب آوری زیرساخت شهری مولفه های گوناگونی دارد؛ برای ارتقای سطح تاب آوری شهری، حوزه های متنوع اقتصادی، نهادی، اجتماعی و کالبدی درگیر می شوند. از طرفی، مقوله تاب آوری زیرساخت های شهری به قدری گسترده است که طیف وسیعی از ذینفعان را درگیر می کند. تاثیر نوع عملکرد نظام مدیریت شهری در وضعیت پایداری و تاب آوری زیرساخت های شهرها غیرقابل انکار است و در میان ارکان مختلف مجموعه مدیریت شهری، نقش سازمان شهرداری به عنوان مجری پروژه های توسعه شهری حائز اهمیت فراوان است. در هنگام وقوع بحران ها و حوادث همواره یکی از دغدغه ها و چالش های جدی نحوه هماهنگی و تعامل میان دستگاه های مختلف بوده است. ازسویی رویکرد مدیریت یکپارچه زیرساخت های شهری در شرایط بحران و التزام به شاخص های آن، نظیر: مشارکت، بایستی ارتباطات چندسویه بازیگران با یکدیگر برقرار شود. با درنظر گرفتن این واقعیت که رویکرد مدیریت بحران از "کاهش آسیب پذیری ها" به "ارتقای تاب آوری" تغییر کرده است، تاکید صرف رویکردهای فعلی بر مدیریت شرایط اضطراری و غفلت از الگوی مدیریت یکپارچه در تاب آوری زیرساخت های شهری دارای مشکلات بسیاری است؛ لذا ظرفیت هایی برای استفاده از الگوی مدیریت یکپارچه زیرساخت های شهری به منظور اصلاح مدیریت بحران و بهبود تاب آوری زیرساخت های شهر وجود دارد که برای استفاده حداکثری از پتانسیل های موجود، نیازمند تهیه و ارائه برنامه مدیریتی خاص است. این پژوهش، فقدان چنین برنامه ای را یک مسئله قلمداد نموده و درصدد طراحی برنامه مدیریتی برای استفاده حداکثری از ظرفیت های رویکرد مدیریت یکپارچه زیرساخت های شهری برای کمک به مدیریت بحران و ارتقاء تاب آوری شهرها است.

کلیدواژه ها:

مدیریت یکپارچه ، زیرساخت های شهری ، بحران ، تاب آوری