ساخت یک شاخص کمی برای اندازه گیری اثر ترکیبی حسابداری ذهنی و لنگرگیری بر قیمت های اختیارمعامله و شناسایی آربیتراژ رفتاری

برای ساخت شاخص کمی اثر ترکیبی، باید نخست مولفه های عملیاتی هر سوگیری تعریف شود. برای حسابداری ذهنی، شاخصی بر اساس "جدایی ذهنی" با محاسبه انحراف همبستگی مشاهده شده بین اختیار معامله های مرتبط (مانند جفت های خرید و فروش) از همبستگی تئوریک منطقی ساخته می شود. برای لنگرگیری، شاخصی مبتنی بر "مقاومت قیمت" از طریق اندازه گیری سرعت تعدیل قیمت اختیار معامله پس از انتشار اخبار مهم، نسبت به یک نقطه مرجع تاریخی مانند قیمت اولیه محاسبه می گردد. سپس این دو مولفه استاندارد شده، با استفاده از وزن های به دست آمده از رگرسیون های مقطعی-زمانی (که در آن متغیر وابسته، انحراف قیمت واقعی از ارزش تئوریک مدل بلک-شولز-مرتون است)، در یک شاخص مرکب واحد ترکیب می شوند. این شاخص مرکب (MCAA) سطح فشار رفتاری ترکیبی را کمی سازی می کند. برای شناسایی آربیتراژ رفتاری، یک آستانه آماری برای شاخص MCAA تعیین می شود. عبور شاخص از این آستانه، نشان دهنده قیمت گذاری نادرست قابل پیش بینی ناشی از سوگیری هاست. یک استراتژی معاملاتی به موقعیت معکوس نسبت به جهت انحراف اشاره شده توسط شاخص اقدام می کند. به عنوان مثال، اگر شاخص نشان دهنده قیمت گذاری غیرمنطقی بالای یک اختیار خرید باشد، استراتژی شامل فروش آن اختیار و تشکیل یک پوشش ریسک مناسب (هم چنین خرید دارایی پایه یا اختیار فروش مرتبط) برای بهره گیری از اصلاح آتی قیمت است. روش پژوهش، آزمون این چارچوب با داده های تاریخی بازار از طریق شبیه سازی بازگشت به گذشته است. عملکرد این استراتژی بر اساس معیارهای بازده تعدیل شده بر اساس ریسک، پس از کسر هزینه های معامله و کنترل ریسک های سیستماتیک، ارزیابی می شود. این رویه، یک شاخص کمی یکپارچه ارائه می دهد که هم اثر ترکیبی را اندازه می گیرد و هم یک قاعده عینی برای کشف فرصت های آربیتراژ رفتاری ایجاد می کند.

کلیدواژه ها:

شاخص کمی ، اندازه گیری کمی ، لنگرگیری ، آربیتراژ رفتاری