رهبری فناورانه در آموزش و پرورش: الگویی برای تحول ساختاری و ارتقای کیفیت آموزشی

تحولات گسترده ناشی از فناوری های نوین، ضرورت بازنگری در شیوه های مدیریتی نظام های آموزشی را بیش از پیش برجسته کرده است. در این میان، رهبری فناورانه به عنوان رویکردی نوظهور، نقش مهمی در هدایت سازمان های آموزشی به سوی تحول ساختاری، چابک سازی و ارتقای کیفیت یاددهی و یادگیری ایفا می کند. هدف این پژوهش، بررسی ابعاد و کارکردهای رهبری فناورانه و تحلیل تاثیر آن بر بهبود کیفیت آموزشی در سازمان آموزش و پرورش است. روش مطالعه به صورت تحلیلی–توصیفی بوده و یافته ها نشان می دهد که رهبری فناورانه با به کارگیری فناوری های دیجیتال، مدیریت داده محور، توسعه سواد دیجیتال معلمان و ایجاد فرهنگ نوآوری، می تواند موجب افزایش اثربخشی آموزشی، بهبود فرایندهای مدیریتی و تسهیل یادگیری دانش آموزان شود. با این حال، چالش هایی همچون کمبود زیرساخت های فناورانه، مقاومت کارکنان در برابر تغییر و نیاز به آموزش های تخصصی، مانعی برای استقرار کامل این رویکرد به شمار می رود. نتایج پژوهش بر لزوم برنامه ریزی راهبردی، توانمندسازی حرفه ای و سرمایه گذاری در فناوری های آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری فناورانه ، تحول دیجیتال ، مدیریت آموزشی ، آموزش و پرورش ، سواد دیجیتال