ارائه یک مدل هیبریدی کوانتومی کلاسیک با در نظرگیری تعاملات سازمانی برای پیش بینی و مدیریت شیوع تب دنگی در استان هرمزگان

مدیریت بحران در ایران به ویژه در استان های استراتژیکی مانند هرمزگان همچنان بر الگوی خطی و سلسله مراتبی فرماندهی و کنترل تکیه دارد الگویی که بر مبنای جهان بینی نیوتنی نظام های قطعی و رفتارهای قابل پیش بینی شکل گرفته است. با این حال شیوع تب دنگی توسط پشه آئدس یک پدیده غیرخطی آشوب ناک و حساس به شرایط اولیه است و مدل های کلاسیک مدیریت قادر به واکنش کافی و به موقع در برابر آن نیستند این مقاله پارادایمی جدید تحت عنوان مدیریت کوانتومی بحران پیشنهاد می کند که با بهره گیری از مفاهیم برهم نهی، درهم تنیدگی و تونل زنی، کوانتومی سازوکاری سیال، سریع و خودکار برای مواجهه با بحران دنگی ارائه می دهد. در این چارچوب نهادهای کلیدی استان هرمزگان مانند دانشگاه علوم پزشکی، شهرداری بندرعباس، اداره کل هواشناسی، اداره بنادر و دریانوردی و اداره کل محیط زیست استان هرمزگان به عنوان کیوبیت های یک سیستم کوانتومی مدل سازی شده اند که وضعیت آنها به طور آنی و بدون دخالت بوروکراتیک بر یکدیگر اثر می گذارند برای تحلیل و بهینه سازی رفتار سیستم یک هامیلتونی بحران شامل چهار مولفه زیستی، محیطی، سازمانی و تعاملی تعریف شده و یک مدل هیبریدی کوانتومی-کلاسیک برای پردازش داده ها و تعیین آرایش بهینه منابع ارائه شده است. مطالعه موردی هرمزگان نشان می دهد که ترکیب اینترنت اشیاء، شبکه های کوانتومی و پروتکل های هوشمند اضطراری می تواند زمان واکنش، دقت پیش بینی و کارایی عملیاتی را به طور چشمگیری افزایش دهد. در مجموع این پژوهش نشان می دهد که مدیریت کوانتومی می تواند مسیر تحول مدیریت بحران در ایران را بازتعریف کرده و الگویی نوین برای مواجهه با تهدیدهای پیچیده زیستی و اقلیمی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

درهم تنیدگی سازمانی ، مدل هیبریدی کوانتومی کلاسیک ، هامیلتونی بحران ، مدیریت کوانتومی بحران ، سامانه های مدیریتی غیرخطی