بررسی قدرت پیشگویی کنندگی رضایت شغلی توسط کیفیت خواب و تیپ های صبح گاهی و شامگاهی پرستاران

رضایت شغلی پرستاران یک مسئله جدی برای سیستم های بهداشتی درمانی است که اختلال در آن باعث ایجاد مشکلاتی در پرستاران و سیستم های درمانی می شود. رضایت شغلی می تواند تحت تاثیر کیفیت خواب و تیپ های صبح گاهی و شامگاهی پرستاران باشد. بنابراین مطالعه ای با هدف تعیین قدرت پیشگویی کنندگی رضایت شغلی توسط کیفیت خواب و تیپ های صبح گاهی و شامگاهی پرستاران شاغل در بیمارستان های آموزشی درمانی ارومیه در سال ۱۳۹۸ انجام گردید. ۳۲۷ نفر از پرستاران پنج مرکز آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ارومیه وارد مطالعه گردیدند. نمونه گیری به روش تصادفی ساده انجام گرفت. در این پژوهش از پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی و پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا و پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ و پرسشنامه ترکیبی صبح گاهی استفاده شد. سپس داده ها جمع آوری و تجزیه و تحلیل گردید. نتایج تحلیل رگرسیون و آزمون همبستگی پیرسون نشانگر رابطه بین رضایت شغلی و کیفیت خواب بود به طوریکه کیفیت خواب بالا، رضایت شغلی بالایی را به همراه داشت(۰۱/۰P<) و کیفیت خواب یکی از عوامل پیشگویی کننده برای رضایت شغلی بود(۰۰۲/۰=P). ولی بین رضایت شغلی و تیپ های صبح گاهی و شامگاهی افراد رابطه ای وجود نداشت (۰۱/۰P>). با افزایش سطح کیفیت خواب، رضایت شغلی پرستاران افزایش پیدا می کند ولی تیپ های صبح گاهی و شامگاهی افراد تاثیر قابل توجهی بر رضایت شغلی افراد ندارد.

کلیدواژه ها:

تیپ های صبح گاهی- شامگاهی ، کیفیت خواب ، رضایت شغلی ، پرستاران