شناسایی طغیان پسودوموناس آئروژینوزا در ICU بیمارستان امیرالمومنین (ع) بندر گناوه آذر ۱۴۰۳

مقدمه: طغیان واقعه ای است که در آن وقوع موارد عفونت یا بیماران به تعداد بیشتر از حد انتظار، برای مکان و زمان مورد نظر اتفاق افتاده است مانند عفونت های بیمارستانی که به علت یک عامل عفونی شایع بوجود آمده باشند ولی الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی آن ها غیر معمول است. هدف: مهم ترین هدف از بررسی طغیان به دنبال عفونت های بیمارستانی جلوگیری از انتشار عفونت و با استفاده از یافته های طغیان برای آموزش پرسنل و کاهش هزینه های مستقیم و غیر مستقیم می باشد. روش تحقیق: این مطالعه به صورت توصیفی–مقطعی جهت کلیه بیماران بستری با تشخیص عفونت های بیمارستانی در بخش ICU بیمارستان امیرالمومنین(ع) بندر گناوه، در آذرماه سال ۱۴۰۳ انجام شد. اطلاعات براساس آمار سامانه کشوری مراقبت از عفونت های بیمارستانی INIS (جهت تشخیص نوع پاتوژن عفونت های اصلی بیمارستانی)، انجام کشت از دست پرسنل بخش ICU و تست تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی با استفاده از روش استاندارد دیسک دیفیوژن بر اساس پروتکل ارائه شده توسط سازمان استانداردهای بالینی و آزمایشگاهی جمع آوری گردید. یافته ها: در مطالعه حاضر از مجموع ۲۴ بیمار بستری در بخش ICU در آذر ماه ۱۴۰۳ میانگین شیوع پسودوموناس ۲۸/۵۷٪ بود و در بررسی آمار ۸ ماه اول سال فقط در آبان ماه، از مجموع ۳۵ بیمار بستری میانگین شیوع پسودوموناس ۱۲/۵٪ بود و از آنجا که طغیان های ناشی از عفونت های بیمارستانی می تواند به صورت حاد و در بازه زمانی کوتاه ایجاد شود در وهله اول این طغیان توسط گزارش پرسنل آزمایشگاه مبنی بر افزایش غیر عادی پسودوموناس شناسایی گردید. با توجه به الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی گونه پسودوموناس جدا شده از نمونه کشت لوله تراشه بیماران بستری در ICU، نشان داد که پسودوموناس نسبت به آنتی بیوتیک ها مقاوم می باشد. در طی این مطالعه، پس از گزارش آزمایشگاه جهت بررسی های بیشتر، از کف دست ۸ نفر از پرسنل بخش ICU که بصورت تصادفی انتخاب شده بودند کشت گرفته شد و در محیط Blood agar کشت داده شد نتایج بیانگر این بود که دست ۴ نفر از پرسنل آلوده به پسودوموناس بوده است. مثبت شدن کشت دست پرسنل، بیانگر راه انتقال این میکروارگانسیم به بیماران بستری بود. جهت شناسایی منبع شیوع پسودوموناس در بخش ICU، در بررسی های بعمل آمده می توان به باز بودن پنجره جهت تهویه هوا، که دلیل آن نبود یک سیستم تهویه استاندارد در این بخش و تردد زیاد همراهان بیمار در بخش ICU به دلیل نداشتن یک راهروی ملاقات مجزا اشاره کرد و همچنین این بخش فاقد یک اتاق کثیف مجزا می باشد. از آنجا که این میکروارگانسیم یک باسیل گرم منفی می باشد در محیط های گرم و مرطوب یافت می شود و می تواند از خاک، آب و محیط منتقل شود و با توجه به اینکه در بخش های ویژه، بر بسته بودن پنجره ها و به حداقل رساندن تردد همراهان تاکید شده است پس در بخش ICU این مرکز، شرایط جهت شیوع این میکروارگانسیم فراهم بوده است. نتیجه گیری: تشخیص به موقع، مراقبت و گزارش تمامی عفونت های بیمارستانی در شناسایی طغیان از اهمیت خاصی برخوردار بوده و نیازمند برنامه ریزی جامع، استفاده از دانش، اتخاذ بهترین شیوه ها و بهبود زیر ساخت ها می باشد و با اجرای اقدامات کنترلی بیشتری می توان از گسترش عفونت های بیمارستانی پیشگیری نمود.

کلیدواژه ها:

عفونتهای بیمارستانی ، طغیان ، ICU ، بیمارستان