بررسی تطبیقی فسخ و انفساخ قراردادی بر اجرای تعهدات در حقوق ایران و آمریکا

دو مقوله فسخ قراردادی و انفساخ قراردادی علی الظاهر به هم شبیه هستند ولی در آثار و تبعات حقوقی دو واژه کاملا متفاوت از هم تلقی می گردند. در فسخ قرارداد باید اراده و خواست یکی از طرفین قرارداد لحاظ گردد در حالی که در انفساخ قرارداد اینگونه نیست. همسانی پذیرش قانون مدنی از فقه و قانون فرانسه موجب شده تا موارد مرتبط با فسخ و انفساخ قرارداد با حقوق سیویل لا هم پایه گردد و نیازی به تحقیقی مستقل جهت بررسی آنها نباشد. محوریت اصلی این پژوهش نیز تعهداتی است که شخص در تلاش است در اجرای آن گام بردارد ولی در اثنای کار توانایی خود را در اجرای این تعهدات نمی بیند و پیش از بروز مشکلاتی که در بندهای قرارداد برای او پیش بینی شده اقدام به فسخ قرارداد نماید. حقوق آمریکا چنین رویه ای را پیش بینی نموده ولی آیا حقوق ایران نیز در این راستا قدمی برداشته یا خیر؟ در بحث انفساخ نیز علی رغم اینکه قانون گذار ایران در ماده ۲۶۴ قانون مدنی از انفساخ در اجرای تعهدات سخنی به میان نیاورده ولی میدانیم که اگر عقد خود به خود یا بدون رضایت طرفین باطل شود و نیازی به اراده و خواست هیچ یک از طرفین نباشد سخن از انفساخ قراردادی به میان آوریم. حال با اثری که انفساخ دارد کلیه تعهدات و آثار ناشی از قرارداد به صورت خودکار به پایان می رسد. اینکه انفساخ قرارداد چه اثری بر اجرای تعهدات دارد چالش مهمی است که تاکنون در نظر بسیاری از حقوق دانان نیامده و بررسی نشده است و نیازمند پژوهشی مجزاست که نویسنده را مجاب به نگارش این پایان نامه نموده است.

کلیدواژه ها:

فسخ ، انفساخ ، اجرای تعهدات قراردادی ، حقوق ایران ، حقوق آمریکا