نقش مدیریت مشارکتی در ارتقای بهره وری و تعهد سازمانی: یک تحلیل ساختاری

هدف این مقاله تاثیر سبک رهبری مدیریت مشارکتی بر دو متغیر کلیدی سازمانی یعنی بهره وری و تعهد سازمانی بررسی است. در محیط کسب و کار پویا و رقابتی، امروز سازمان ها برای بقا و موفقیت نیازمند حداکثر کردن توانمندی های نیروی انسانی خود هستند. مدیریت مشارکتی با درگیر کردن کارکنان در فرآیندهای تصمیم گیری، تفویض اختیار و تشویق به کار تیمی به عنوان یک راهبرد اثربخش در این زمینه مطرح شده است. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و با مرور سیستماتیک ادبیات موضوع انجام شده است. یافته ها به طور قاطعانه نشان می دهد که اجرای موثر مدیریت مشارکتی، از طریق مکانیسم هایی همچون افزایش احساس تعلق، ارتقای انگیزش درونی، کاهش مقاومت در برابر تغییر و تقویت حس مالکیت منجر به بهبود معنادار در شاخص های بهره وری همچون کاهش ضایعات، افزایش کیفیت و نوآوری و تعهد سازمانی (به ویژه تعهد عاطفی و مستمر) می شود. این مقاله نتیجه می گیرد که مدیریت مشارکتی نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای سازمان هایی است که به دنبال ایجاد مزیت رقابتی پایدار از طریق سرمایه انسانی متعهد و پرثمر هستند.

کلیدواژه ها:

مدیریت مشارکتی ، بهره وری سازمانی ، تعهد سازمانی ، رهبری مشارکتی ، توانمندسازی کارکنان