بررسی سمیت یون گادولینیوم (III) بر پارامترهای خونی موش های آزمایشگاهی

گادولینیوم به دلیل خاصیت پارامغناطیسی برای افزایش وضوح تصاویر از بافت های بدن در اسکن مغناطیسی استفاده می شود و این یون های فلزی اثرات سمی کمی دارند. برای بررسی اثرات سمی این یون، ۳۰ سر موش آزمایشگاهی نر به طور تصادفی در ۳ گروه ده تایی تقسیم شدند. این گروه ها شامل یک گروه کنترل و دو گروه مداخله بودند که نیترات گادولینیوم به صورت محلول در آب شرب طی ۲۸ روز با دوزهای ۵ و ۱۰ میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن به آنها داده شد. در پایان دوره بعد از خون گیری و جداسازی بافت های کبد و کلیه و توزین، این بافت ها به همراه سرم خون برای اندازه گیری غلظت یون های گادولینیوم در بافت ها با استفاده از جذب اتمی شعله و پارامترهای خونی مورد استفاده قرار گرفتند. در دوز بالای نیترات گادولینیوم میزان گلبول های قرمز خون و هموگلوبین به طور معنی دار کاهش یافت. نتایج حاصل از مطالعه حاضر نشان داد که دوز بالای گادولینیوم نیترات باعث اختلال و کاهش چشمگیری در رده های مختلف سلول های خونی در مدل حیوانی و انباشت در بافت های کبد و کلیه شد.

کلیدواژه ها:

گادولینیوم ، موش های آزمایشگاهی ، هموگلوبین ، گلبول سفید