تبدیل کاتالیستی حدواسط ۴،۱-دی فرمیل -۶،۵،۳،۲-تتراهیدروکسی پیپرازین به ساختار ایزو ورتزیتانی مربوطه با استفاده از مایع یونی زیست سازگار هیدروکسی دار

در این پژوهش، تبدیل کاتالیستی حدواسط ۴،۱-دی فرمیل-۶،۵،۳،۲-تتراهیدروکسی پیپرازین به ترکیب پرانرژی ۱۰،۴-دی نیترو-۱۲،۸،۶،۲-تترااکسا-۱۰،۴-دی آزاایزوورتزیتان با استفاده از مایع یونی زیست سازگار ۲-هیدروکسی اتان-۱-آمونیوم-۳-هیدروکسی پروپان-۱-سولفونات مورد بررسی قرار گرفت. به منظور دستیابی به شرایط بهینه، اثر مقدار کاتالیزگر، دما و زمان واکنش به صورت سیستماتیک مطالعه شد. نتایج نشان داد که استفاده از ۰.۵ گرم مایع یونی به عنوان کاتالیزگر، در دمای ۶۵ درجه سانتی گراد و زمان واکنش ۴۵ دقیقه، منجر به دستیابی به بیشترین بازده محصول شد. واکنش در شرایط ملایم انجام شد و محصول نهایی پس از خالص سازی با بازده ۶۷ درصد به دست آمد. شناسایی و تایید ساختار ترکیب سنتزشده با استفاده از روش های طیف سنجی انجام گرفت که صحت ساختار پیشنهادی را تایید کرد. استفاده از این مایع یونی زیست سازگار علاوه بر افزایش کارایی فرآیند، موجب کاهش شرایط خورنده و اثرات زیست محیطی نامطلوب روش های متداول شد. بر این اساس، روش ارائه شده می تواند به عنوان رویکردی کارآمد و سازگار با اصول شیمی سبز برای سنتز ترکیبات نیتروآمینی قفسی و مواد پرانرژی کم حساس مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

۴ ، ۱-دی فرمیل-۶ ، ۵ ، ۳ ، ۲-تتراهیدروکسی پیپرازین ، ۱۰ ، ۴-دی نیترو-۱۲ ، ۸ ، ۶ ، ۲-تترااکسا-۱۰ ، ۴-دی آزاایزوورتزیتان ، مایع یونی زیست سازگار ، ۲-هیدروکسی اتان-۱-آمونیوم-۳-هیدروکسی پروپان-۱-سولفونات