بررسی تاثیر استفاده از فناوری های تعاملی بر باورها، اضطراب و انگیزه ریاضی دانش آموزان ابتدایی

این مطالعه مروری نظام مند با هدف ترکیب و تحلیل یافته های پژوهشی موجود در خصوص تاثیر به کارگیری فناوری های تعاملی مانند نرم افزارهای آموزشی بازی وارشده، برنامه های مبتنی بر واقعیت افزوده و مجازی و محیط های یادگیری تعاملی آنلاین بر سه مولفه کلان عاطفی-شناختی در درس ریاضی دانش آموزان دوره ابتدایی یعنی باورهای خودکارآمدی و نگرش نسبت به ریاضی، سطح اضطراب ریاضی و انگیزه و درگیری تحصیلی انجام شده است. اگرچه اکثر مطالعات تاثیرات مثبت را گزارش کرده اند، اما عواملی مانند طراحی آموزشی ضعیف، پشت فناوری، عدم تناسب محتوا با اهداف درسی و دسترسی نابرابر می تواند از اثرگذاری آن بکاهد. پژوهش های آتی باید به بررسی آثار بلندمدت، طراحی چارچوب های آموزشی تلفیقی و مطالعه شرایط بهینه استفاده از هر نوع فناوری برای حداکثر اثربخشی عاطفی-شناختی بپردازند. در مجموع شواهد قوی از مقالات مرورشده حاکی از آن است که فناوری های تعاملی در صورت تلفیق هوشمندانه با پداگوژی مناسب می توانند به عنوان ابزاری کارآمد در تغییر تجربه عاطفی دانش آموزان از درس ریاضی عمل کرده، باورهای محدودکننده را تعدیل، اضطراب را کاهش و اشتیاق برای یادگیری ریاضی را افزایش دهند. این امر لزوم توجه سیاست گذاران و مربیان به بعد عاطفی آموزش ریاضی و نقش تسهیل گر فناوری های نوین در آن را پررنگ می سازد.

کلیدواژه ها:

فناوری ، دانش آموز ، ابتدایی