از تمایز بوردیویی رایانه تا هویت الگوریتمی: تحلیل شکاف اجتماعی و فرهنگی نسل جدید در مواجهه با هوش مصنوعی (تمرکز بر چارچوب نظری و شکاف اجتماعی)

فناوری همواره به عنوان یکی از پیشران های اصلی تغییر در سبک زندگی، هویت اجتماعی و الگوی اوقات فراغت شناخته شده است. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی مروری و کتابخانه ای، به بررسی و مقایسه دو پارادایم تکنولوژیک متفاوت می پردازد: عصر نفوذ رایانه های شخصی به حریم خصوصی خانواده های مرفه و عصر کنونی که تحت سیطره الگوریتم های هوش مصنوعی است. یافته های مبتنی بر پژوهش های پیشین نشان می دهد که در دهه گذشته، رایانه شخصی ابزاری برای ایجاد «تمایز طبقاتی» و کسب استقلال فردی در میان نوجوانان بود. در آن دوره، «داشتن» ابزار و «نحوه استفاده» از آن، مرزهای هویتی را تعیین می کرد. در مقابل، مطالعات جدیدتر بیانگر آن است که هوش مصنوعی اگرچه ارتباطات بین فرهنگی را تسهیل کرده، اما چالش های نوظهوری نظیر تهدید هویت فرهنگی، کاهش روابط چهره به چهره و ایجاد شکاف های دیجیتال نوین را پدید آورده است. این مقاله استدلال می کند که مکانیسم تمایز اجتماعی از «دسترسی فیزیکی» به «تعامل الگوریتمی» تغییر یافته است و هویت نسل آینده در تقابل میان «استقلال ظاهری» و «نظارت پنهان الگوریتم ها» شکل می گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، رایانه ، هویت اجتماعی ، سبک زندگی ، تمایز طبقاتی