روانشناسی یادگیری و رفتار دانش آموزان در مقایسه حکایت های گلستان سعدی و یادگیری حرکتی بندورا

بازتاب فرهنگ، کنش و رویداد اجتماعی هر روزگاری در آثار ادبی آن دوران نمایان است. یادگیری و روانشناسی و مشاوره از مولفه های مهم کنش های اجتماعی است. اندیشه شاعران یا نویسندگان حاصل دیده ها، شنیده ها، تجربیات و اتفاق های گوناگون در طول مسیر زندگیشان است. با دیدگاه و نتایج می توان ریشه و منشاء بسیاری از نظریه های روان شناختی و ادبی را در آثار کهن ایران جستجو نمود. توانایی تقلید و الگوبرداری به عنوان راهنما به طور ناخودآگاه و به صورت مثبت و منفی انجام می گیرد که ثمر بخش است. مداخلات آموزشی درست قادر هستند از طریق ارتقاء تئوری ذهن در بروز بسیاری از ناهنجاری های شناختی دانش آموزان پیشگیری نمایند. به همین خاطر نیاز آموختن مهارت اجتماعی و بسیاری از اندیشه های سعدی در اثر گران سنگ و سترگش "گلستان" با استفاده از یادگیری حرکتی بندورا به عنوان روانشناسی یادگیری برای مخاطبان مقایسه و بررسی نمود. روش تربیتی الگویی سعدی با آنچه در نظریه آلبرت بندورا آمده است، مطابقت می کند و مشابهت فراوانی دارد. لذا اثربخشی یادگیری حرکتی بر ترویج رفتارهای فراشناختی دانش آموزان در موارد مهم آموزشی را با تطبیق چند حکایت گلستان و نظریه آلبرت بندورا واکاوی و مورد بررسی قرار داد.

کلیدواژه ها:

یادگیری حرکتی ، گلستان ، آلبرت بندورا ، الگو برداری ، روانشناسی