تبیین راهبردهای بومی سازی آموزش و تربیت معلم در مواجهه با چالش ها و فرصت های جهانی شدن

مفهوم «جهانی شدن» به معنای یکپارچه سازی اقتصادها و جوامع از طریق جریان فرامرزی اطلاعات، ایده ها، فناوری ها، کالاها، خدمات، سرمایه و جابه جایی افراد است. این یکپارچگی می تواند در ابعاد مختلف فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی نمود یابد. به بیان دیگر، جهانی شدن نوعی «قرار گرفتن نظام آموزشی جهان زیر یک سقف» را نیز تداعی می کند؛ امری که مستلزم هماهنگی در برنامه های درسی، روش های آموزشی و ارتقای دانش و ساختارهای نظام آموزشی است تا انتقال دانش در بستری کارآمد و متعادل انجام گیرد و اهداف زندگی به درستی محقق شود. این پژوهش کیفی تلاشی برای تبیین مفاهیم آموزش و تربیت معلم در بستر جهانی شدن است. جهانی شدن، هم فرصت هایی نوین و هم تهدیدهایی جدی برای توسعه ملی به همراه دارد. مقاله حاضر، عوامل تعیین کننده سیاست گذاری آموزشی را مورد پرسش قرار داده و استدلال می کند که هر کشور باید رویکرد ملی ویژه خود را برای نوسازی آموزش، با در نظر گرفتن شرایط جهانی، توسعه دهد. در این مقاله تاکید می شود که تحولات جهانی ایجاب می کند افراد مهارت ها، تجارب و دانش جدیدی بیاموزند و مدارس در این فرآیند نقشی اساسی دارند. نقش معلمان نیز دستخوش تغییر شده و شیوه های تدریس باید با اقتصاد جهانی مبتنی بر فناوری های پیشرفته سازگار شوند. افراد اکنون با روش های تازه و برای اهدافی متفاوت یاد می گیرند؛ بنابراین مدارس و معلمان باید خود را با این واقعیت نوین تطبیق دهند و مهارت ها، تجربیات و دستاوردهای پیشین خود را برای بهره گیری موثر از فرصت های جدید بازآرایی کنند.

کلیدواژه ها:

جهانی سازی ، تاثیر بین المللی ، آموزش معلمان ، توسعه