سنجش رابطه بین فرهنگ مشارکتی مدرسه و میزان پذیرش نوآوری آموزشی توسط معلمان

این پژوهش با هدف سنجش رابطه بین فرهنگ مشارکتی مدرسه و میزان پذیرش نوآوری آموزشی توسط معلمان انجام شده است. فرهنگ مشارکتی، که شامل ابعاد مشارکت در تصمیم گیری، ارتباطات باز، توانمندسازی و ریسک پذیری است، به عنوان یک عامل حیاتی در تسهیل پذیرش و نهادینه سازی تغییرات آموزشی نگریسته می شود. در محیط های آموزشی که مقاومت در برابر نوآوری یک چالش مستمر است، وجود یک فرهنگ سازمانی حمایتی و مشارکتی می تواند به عنوان یک کاتالیزور قدرتمند عمل کرده و موانع روانی و ساختاری پذیرش نوآوری ها را از بین ببرد. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری شامل کلیه معلمان دوره متوسطه شهرستان کاشمر می باشد. نتایج نشان داد که بین فرهنگ مشارکتی مدرسه و پذیرش نوآوری آموزشی رابطه مثبت و قوی معناداری برقرار است (r = ۰.۷۵). تحلیل رگرسیون نیز حاکی از آن بود که در میان ابعاد فرهنگ مشارکتی، «توانمندسازی معلمان» قوی ترین پیش بینی کننده مثبت برای پذیرش نوآوری های آموزشی است. این یافته ها بر ضرورت توجه مدیران به ایجاد فضایی حمایتی که در آن معلمان احساس مالکیت و توانایی تاثیرگذاری داشته باشند، تاکید می ورزند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ مشارکتی ، نوآوری آموزشی ، پذیرش نوآوری ، توانمندسازی معلمان ، تصمیم گیری مشارکتی