بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در کاهش اضطراب اجتماعی و افزایش تاب آوری دانش آموزان

در دنیای پرتنش و پیچیده امروز، دانش آموزان بیش از پیش در معرض فشارهای روانی و اجتماعی قرار دارند که می تواند منجر به بروز اضطراب اجتماعی و کاهش تاب آوری آنان شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در کاهش اضطراب اجتماعی و افزایش تاب آوری دانش آموزان دوره متوسطه انجام شده است. روش تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه نهم یکی از مدارس دولتی شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه تحت آموزش مهارت های زندگی شامل خودآگاهی، مدیریت هیجان، ارتباط موثر، حل مسئله و تصمیم گیری قرار گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی لیبوویتز و مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مهارت های زندگی به طور معناداری موجب کاهش اضطراب اجتماعی و افزایش تاب آوری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. یافته ها حاکی از آن است که آموزش مهارت های زندگی می تواند به عنوان رویکردی موثر در ارتقای سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد و زمینه ساز رشد شخصیتی و مقابله موثر با چالش های دوران نوجوانی باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، اضطراب اجتماعی ، تاب آوری ، دانش آموزان ، سلامت روان ، آموزش مهارت محور