مدل سازی نقش امیدواری تحصیلی در رابطه بین خودکارآمدی و کاهش اضطراب یادگیری در کودکان دارای اختلالات یادگیری

اختلالات یادگیری از شایع ترین مشکلات رشدی تحصیلی در کودکان است که می تواند پیامدهای عاطفی و شناختی گسترده ای ایجاد کند. یکی از مهم ترین پیامدهای این اختلالات، افزایش اضطراب یادگیری است که عملکرد تحصیلی کودک را مختل می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی امیدواری تحصیلی در رابطه بین خودکارآمدی و اضطراب یادگیری در کودکان دارای اختلالات یادگیری انجام شد. روش پژوهش، توصیفی همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دارای اختلال یادگیری پایه سوم تا ششم بود. نتایج نشان داد خودکارآمدی به طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق امیدواری تحصیلی، اضطراب یادگیری را کاهش می دهد (p < ۰.۰۱). امیدواری تحصیلی نقش میانجی موثری دارد و بخشی از اثرات خودکارآمدی بر اضطراب را توضیح می دهد. یافته ها اهمیت طراحی برنامه های آموزشی و مشاوره ای مبتنی بر تقویت خودکارآمدی و امید را در کاهش اضطراب یادگیری برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، امیدواری تحصیلی ، اضطراب یادگیری ، اختلالات یادگیری ، کودکان