اقدام پژوهی در حوزه مدیریت تعلیم و تربیت؛ رویکردی برای بهبود عملکرد سازمانی مدارس

کیفیت آموزش و ارتقاء آن به عنوان یکی از هدف های متعالی در آموزش و پرورش در گرو برنامه های درسی با کیفیت و جامع می باشد. کیفیت بالای برنامه های درسی در مرحله نخست شرط لازم تحقق هدف های آموزشی می باشد، چرا که موضوع اجرای برنامه های درسی در محیط های آموزشی به عنوان شرط کافی مطرح می گردد که با مشارکت عده کثیری از قبیل مدیر، معلم، مشاور، دانش آموز و حتی والدین در مدارس صورت می گیرد. این در حالی است که نتایج پژوهش ها نشان می دهد که اجرای برنامه های درسی قصد شده و توجه به عناصر آن در آموزش و پرورش کنونی با دشواری های عدیده ای مواجه است اقدام پژوهی یکی از روش های علمی مبتنی بر حل مسئله است که در حوزه مدیریت تعلیم و تربیت کاربرد گسترده ای دارد. این رویکرد، مدیران را قادر می سازد تا با استفاده از داده های جمع آوری شده در محیط واقعی کار خود، به صورت نظام مند به شناسایی، تحلیل و رفع مشکلات مدیریتی بپردازند. در این مقاله به بررسی دقیق مفهوم اقدام پژوهی، تبیین مراحل اجرای آن بر اساس مدل های کلاسیک و نوین، و چگونگی تاثیر آن بر بهبود تصمیم گیری های مدیریتی و ارتقای عملکرد سازمانی در مدارس پرداخته می شود. همچنین، با ارائه یک مطالعه موردی فرضی مبتنی بر داده های کمی و کیفی، کارایی این روش سنجیده می شود. نتایج این بررسی نشان می دهد که اقدام پژوهی نه تنها باعث افزایش کارایی و اثربخشی مدیران آموزشی می گردد، بلکه فرهنگ یادگیری مستمر، نوآوری و بازاندیشی انتقادی را در سطح سامانه آموزشی پرورش می دهد و منجر به ایجاد یک محیط یادگیری پویا و پاسخگو می گردد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، مدیریت ، سازمان ، مدارس ، عملکرد